Ik had “Het land van aankomst” van Paul Scheffer een dikke maand geleden al eens overdwars doorgelezen. Tijdens de kerstdagen heb ik het echt uitgelezen en al met al sta ik er nogal van versteld dat het boek alom zoveel positieve recenties kreeg. Heel erg veel nieuws staat er niet in. Ik geloof er dan ook niks van dat dit boek evenveel impact gaat krijgen als het essay van Scheffer over “het multiculturele drama” in 2000, want wat toen “nieuw” was is de afgelopen zeven jaar behoorlijk gemeengoed geworden bij een groot deel van de intellectuele en politieke elite in Nederland.

Als iets opmerkelijk is aan “Het land van aankomst” dan is het dat wel. Toen ik Scheffer’s boek goed doorlas bekroop me steeds meer het idee dat er nog maar flinterdunne scheidslijnen zitten tussen wat hij te zeggen heeft, wat Wilders en Verdonk roepen en wat de mainstream politiek – van PvdA tot VVD – zien als de oplossing van het integratie en migratie vraagstuk.

Lees meer »

De woningbouw corporaties willen meer dan tien procent van de huizen in de 40 Vogelaar wijken gaan slopen de komende vijf jaar. Dat blijkt uit dit bericht in de NRC van afgelopen vrijdag.

De corporaties bezitten ruim 242.000 huizen in die Vogelaar wijken. Daarvan willen ze er 25.000 slopen en daarvoor in de plaats komen vooral koopwoningen terug.

Vanaf de lente vorig jaar, toen Ella Vogelaar de veertig wijken aanwees, is er een hoop gedoe geweest over de wijkaanpak, een van de parade paardjes van het nieuwe kabinet. Wie zou de miljarden die nodig waren voor de wijkaanpak betalen, het rijk, of de corporaties? En wie zou het voor het zeggen krijgen over de besteding, Vogelaar, de corporaties, bewoners van de veertig wijken of de betrokken gemeentes? En natuurlijk: hoe moeten die veertig achterstandswijken ook echt prachtwijken worden?

Inmiddels is het rookgordijn van Vogelaar’s wijkentour en het PR-imago van de prachtwijken verdwenen en wat er overblijft geeft weinig reden voor optimisme. Zelf ben ik er steeds meer van overtuigd dat dit kabinet de strop rond de nek van de sociale volkshuisvesting nog effe wat strakker aantrekt en dat de aanpak van de 40 wijken hooguit een schepje bovenop de herstructeringsplannen (lees massale sloop) gaat betekenen.

Lees meer »

Ik zou me een hele bende goede voornemens kunnen voornemen voor het nieuwe jaar. Slechte eigenschappen en gewoontes genoeg: roken, te weinig bewegen, drinken, overgewicht en ga zo maar door.

Dit is de top 10 van meest populaire goede voornemens. Met het merendeel ervan zou ik zo kunnen beginnen.

1. Stoppen met roken
2. Gezonder eten
3. Meer sporten
4. Meer tijd vrijmaken voor een hobby
5. Vaker nee durven zeggen
6. Minder alcohol drinken
7. Een opleiding afronden
8. Bewuster kopen
9. Beginnen met een opleiding
10. Assertiever zijn

Maar volgens een onderzoek van hoogleraar sociale psychologie prof. dr. Roos Vonk (Nijmegen) heeft dat betrekkelijk weinig zin want slechts 24 procent van de Nederlanders heeft uiteindelijk succes met zijn of haar goede voornemen.
En dat is nog altijd veel meer dan de 5 procent Vlamingen die van het goede voornemen doorgaans een succes weet te maken volgens weer een ander onderzoek.

Lees meer »