Gisteren keek Pedro Peters, de directeur van de RET NV, op een nieuwjaarsreceptie terug op 2007 en vooruit naar 2008. Het allerbelangrijkste vond Peters het besluit om het openbaar vervoer in Rotterdam niet aan te besteden, maar onderhands te gunnen aan de RET.

Peters: “Een grote innovatie met de RET als regisseur en op termijn zelfs de aanbesteder voor delen van het busvervoer, ook stukken die nu nog door Connexxion worden gereden. Goed ook voor de Randstad: Het echte probleem in de Randstad dat we moeten oplossen is namelijk het mobiliteitsinfarct met al zijn files en te weinig goed openbaar vervoer.”

Ik sprak met Pedro Peters op de kerstborrel van de OR van de RET, de vrijdag voor kerstmis. Hij was een en al optimisme en was ook weer heel veel vergeten van wat ie de afgelopen jaren beweerde.

Zo kan ik me nog goed herinneren dat ik op een introductie bijeenkomst voor nieuwe raadsleden in april 2006 betwijfelde of de privatisering en verplichte aanbesteding van het stadsvervoer wel door moest gaan. Er zouden tenslotte nog verkiezingen komen in november van dat jaar. “Een volstrekte illusie”, aldus de directeur van toen nog het gemeentebdrijf RET. De enige manier om te overleven voor de RET was de privatisering, de jointventure van het busbedrijf met Connexxion en vooral een harde reorganisatie zodat de RET op zo kort mogelijke termijn marktconform zou kunnen worden.

Maar het liep allemaal anders. Peters kreeg te maken met veel tegenstand van zijn eigen personeel, stakingen voor behoud van verworvenheden in de CAO en tegen de Randstadbus. Daarna stak de meerderheid van de gemeenteraad een stokje voor de uitverkoop van het busbedrijf aan Connexxion. Niet alleen Pedro Peters stond in z’n hemd, maar ook verantwoordelijk wethouder Baljeu die alle verhalen over de onvermijdelijke randstadbus voor zoete koek had geslikt. Peters zei toen in de pers dat dit “een teleurstelling, maar vooral ook een gemiste kans” was. “De politiek beseft blijkbaar niet waar zij nee tegen zegt.”

Veel mensen in en buiten de RET dachten dat daarmee niet alleen het lot van Randstadbus bezegeld zou zijn, maar ook van Pedro Peters. Dat bleek ook weer een misrekening te zijn. Peters bleef.

Toen na de zomer dit jaar uiteindelijk duidelijk werd dat de RET, na een besluit van de nieuwe tweede kamer, niet te maken zou krijgen met een openbare aanbesteding, was het in ieder geval duidelijk dat IK voorjaar 2006 als groentje in de Rotterdamse politiek gelijk had en de directeur van de RET een falikant verkeerde inschatting maakte!

Inmiddels is Peters omgedraaid als een blad om de boom. Hij vind het allemaal geweldig wat er gebeurd is en doet net alsof HIJ daar de hand in had en niet de OR, de vakbonden en de meerderheid van diezelfde Rotterdamse politiek!

Daar komt nog meer goed nieuws bij, want 2007 wordt het eerste jaar sinds 2003 waarin het gebruik van het openbaar vervoer weer toegenomen is in plaats van afgenomen. Zo’n 2,5% meer reizigerskilometers, waarmee we overigens nog steeds fors onder het niveau van 2003 (het jaar van de grote bezuinigingsoperatie op het openbaar vervoer) blijven zitten. Ik denk dat die 2,5% op z’n minst voor een flink deel te maken op het conto geschreven kan worden van de proef van vier maanden met gratis openbaar vervoer voor 65-plussers in Rotterdam.

Als het daarom gaat mag Pedro Peters mij wel een beetje dankbaar zijn. Zonder mezelf overmatig op de borst te kloppen is wel duidelijk dat zonder mijn inbreng in de behandeling van de begroting 2008 die proef niet verlengd zou zijn zodat nu vanaf 1 februari 2008 ouderen in Rotterdam weer gratis met de bus, de metro en de tram kunnen reizen. En zodat de reizigerskilometers van de RET ook dit jaar op peil blijven.