Leo de Kleijn
Dit is mijn oude weblog tot 2011. Klik hier voor mijn actuele blog.

Recent

Laatste reacties

Categorieën

Archief

Links

Overig

Email

Zoeken

 
 

RSS

Rotterdam is een Europese provinciestad, so what?

woensdag 7 mei 2008

Vandaag in het Rotterdams Dagblad een interview met Erick van Egeraat, architect en baas van het internationaal vermaarde architectenbureau EEA (Erick van Egeraat associated architects). Van Egeraat liep de opdracht om een ontwerp te maken voor de herontwikkeling van het postkantoor op de Coolsingel mis en is nu een beetje boos. “Rotterdam wil graag wereldstad zijn, maar gedraagt zich al een provinciestad”, zegt Egeraat die zelf in Rotterdam gevestigd is.
set3-81.jpg

Van Egeraat had een hele hoge toren willen bouwen boven op het postkantoor. De 80.000 vierkante meter hotelkamers, culturele voorzieningen, winkels, woningen en kantoren die hij voor ogen had gaan niet door, want “Rotterdam heeft geen lef meer”. Ik wordt altijd zo moe en triest van dit soort uitspraken van mensen die vooral zichzelf enorm belangrijk vinden. Wat heeft het gros van de Rotterdammers aan sterallures en ambities om een wereldstad te worden? Meestal is die “durf” niet meer dan een verkooppraatje voor mega projecten van projectontwikkelaars en architecten. Rotterdam IS gewoon een Europese provinciestad, weliswaar met een grote haven. Niet meer en niet minder. Daar is ook helemaal niks mis mee. Waarom kan een provinciestad niet een prachtplek zijn waar mensen het enorm naar hun zin hebben?

Er is geen sprake van kinnesinne, zegt van Egeraat tegen het Rotterdams Dagblad, want EEA heeft het druk zat. Van Poetin (”Ja, ik schud handen met Poetin”) mag het architectenbureau “Federation Island” ontwerpen voor de kust van de stad Sotsji in de Zwarte Zee, waar in 2014 de Winterspelen plaatsvinden. Dat miljarden project krijgt de vorm van de Russische Federatie. Een soort miniatuur versie van 330 hectare. Waarom er in een land met zoveel open en onbebouwde ruimte en zoveel sociale problemen miljarden gestoken moeten worden in een kunstmatig eiland ontgaat mij overigens.

Toch denk ik dat van Egeraat zich wel degelijk laat meeslepen door de frustratie dat niet hij, maar Ben van Berkel – de architect van de Erasmusbrug – de opdracht binnen wist te slepen. Een paar maanden geleden had van Egeraat het nog over de “internationale furore op architectonisch gebied van Rotterdam”. Toen was “Rotterdam qua architectuur internationaal en Amsterdam een provinciestad.”

De manier waarop van Egeraat Rotterdam “weer op de kaart wil zetten” (”Je hoeft maar een of twee waanzinnige dingen te doen”) is in ieder geval niet mijn manier. Wat mij betreft moet bij de stedelijke ontwikkeling van het stadscentrum de menselijke maat veel meer centraal komen te staan. Mede op mijn initiatief organiseert de gemeenteraadscommissie FIBS samen met bewoners in en rond het centrum volgende week donderdag (20:00 uur op 15 mei, Beatrixzaal in Engels) een stadsdebat naar aanleiding van het stedebouwkundig plan voor het Stationskwartier. Ik schreef daar eerder dit over.

Bewoners uit de Provenierswijk, het Oude Westen, Cool en de anders centrumwijken zullen daar hun mening geven over de ontwikkeling van dit gebied. Ik ben benieuwd, want er is veel ontevredenheid met de manier waarop de verdichting van het centrum vorm krijgt. Grootste ergernis van veel bewoners is het gebrek aan inspraak bij grote bouwprojecten. Op zijn best worden omwonenden geïnformeerd, maar echt luisteren naar de argumenten en alternatieven is er meestal niet bij. Projectontwikkelaars, de gemeente en de DS+V zien in de praktijk actieve bewoners vooral als hindermacht. En als het dan niet lukt om die hindermacht met infoavonden en klankbordgroepen te omzeilen, draait het steeds vaker uit op een juridisch gevecht. Zo ging het met de Maastoren op de kop van Zuid. Met de bouwplannen op de Calypsolocatie, waar de bewoners van de Hartsuykerflat door de Raad van State in het gelijk gesteld werden en er voorlopig niet gebouwd kan worden. Of met het masterplan voor de Lijnbaanhoven, waar na vernietigende onderzoeken op het gebied van wind en bezonning een voorlopige streep onder gezet moest worden. Of de Zalmhaven?

Onder het regime van Hamit Karakus zijn er nog niet veel nieuwe ontwikkelplannen in het centrum WEL goed verlopen. Als Karakus niet de geschiedenis in wil gaan als de wethouder “bouwen” in wiens bestuursperiode de zaak tot stilstand kwam, zal ie er voor moeten zorgen dat bij komende gelegenheden niet alleen geluisterd wordt naar projectontwikkelaars, megalomane architecten en grote bedrijven, maar dat er OOK voldoende draagvlak is voor de plannen onder gewone Rotterdammers en natuurlijk de gemeenteraad.

Tsja, en die provinciestad? Ik zit er niet mee om de trotse inwoner van een Europese provinciestad te zijn. Jullie wel?
Parijs is een wereldstad. Maar wat ik zeker weet is dat ALLE hier boven genoemde plannen – inclusief die van Egeraat voor het postkantoor – in het centrum van Parijs NOOIT uitgevoerd zouden worden.

Rotterdam | Geen Reactie

Geen reacties mogelijk.