Vandaag las ik dit bericht in het ADRD: “Geen steun voor Nieuw Crooswijkers“. Goed dat het ADRD er aandacht aan besteed, maar eigenlijk is het oud nieuws. Het gaat om schriftelijke vragen die Tom Harreman van de PvdA stelde op 9 april, en de beantwoording van het college op 15 juli. Op 9 april had ik Harreman al precies kunnen vertellen hoe de vork in de steel zat. Zijn vragen waren obligaat en voor de bühne. Iedereen die de rampzalige herstructurering van Nieuw Crooswijk volgt wist al dat het recht op terugkeer voor de oorspronkelijke Nieuw Crooswijkers niet meer dan een farce is.

Laat even de volgende zin goed tot je doordringen waaruit én blijkt dat de journalist van het ADRD het goed begrepen heeft én waarmee de absurditeit van wat er in Nieuw Crooswijk gebeurt wat mij betreft voor eens en voor altijd aangetoond is.

Lees meer »

Bewoners uit de Opzoomerstraat kwamen in 1989 in actie omdat ze ontevreden waren over hun straat en over de gemeentelijke diensten. In de jaren daarna groeide het “opzoomeren” uit tot een Rotterdams stedelijk fenomeen, waaraan later het project “Mensen Maken de Stad” (MMS) toegevoegd werd. Bijna twintig jaar later zijn Opzoomeren en MMS nog maar zeer ten dele bewonersinitiatieven. Er is een projectbureau met professionals en Mensen Maken de Stad wordt naar eigen zeggen “uitgevoerd door opbouwwerk in samenwerking met jongerenwerk”. Het idee en het motto van “Mensen Maken de Stad” blijven sympathiek, maar de werkelijkheid is dat mensen juist steeds minder mogelijkheden hebben om de stad te maken.

Nagenoeg elk fundamenteel debat over de toekomst van de stad is binnen het strikte kader van de neoliberale globalisering en de concurrentieslag tussen de steden gemarginaliseerd. Rotterdam is daar een treffend voorbeeld van. De discussie over de stadsvisie 2030 ging hooguit over hier en daar een onsje meer of minder. En het debat over de stedelijke vernieuwing en de Vogelaarwijken blijft steken bij meningsverschillen over de bestuurlijke en financiele uitvoering van het beleid. Over de inhoud wordt nauwelijks gesproken. Opvallend is de grote mate van concensus bij de politiek van Leefbaar Rotterdam tot Groenlinks, corporaties, ontwikkelaars en nagenoeg het hele Rotterdamse middenveld over de richting van de stedelijke politiek. Maar onder de oppervlakte groeit de onvrede met een wijkaanpak die gericht is op geforceerde gentrification en met de uitverkoop van de stad aan de markt.
Lees meer »

Dit is het honderdste bericht dat ik op dit weblog schrijf. Vorig jaar, op 28 december, begon ik met goede voornemens: “Regelmatig bijhouden van dit nieuwe weblog. Dat is mijn voornemen voor 2008.” Halverwege het jaar vind ik dat ik me goed aan dat voornemen gehouden heb. Ik vind het leuk, het kost niet al te veel tijd en het helpt me om wat orde aan te brengen in allerlei ervaringen en gedachten. Bovendien groeit het aantal bezoekers. Ook dat is natuurlijk fijn.

Er is nog meer met honderd. Na de zomer – eind augustus en begin oktober – worden Lot en ik allebei vijftig. Reden voor een groot feest onder de noemer: “Samen Honderd!” We hebben net de eerste partij uitnodigingen de deur uitgedaan: “Omdat we allebei in 1958 geboren zijn worden we dit jaar allebei vijftig jaar. Dat is samen honderd. En we worden ook nog eens SAMEN honderd.”

Lees meer »

Op 9 april sprak ik bij een drukke avond voor huurders en eigenaarbewoners op de Putsebocht. Die avond was georganiseerd door de Bewonersorganisatie Bloemhof. De huisbaas – het WBR – heeft sloopplannen voor de Putsebocht 16 tot en met 80. Ter plekke werd een bewonerscommissie opgericht. Die organiseerde onder andere een enquete onder de medebewoners waaruit bleek dat tachtig procent van de bewoners tegen de sloop is. Afgelopen maandag was ik opnieuw op bezoek in Bloemhof, bij de bewonerscommissie Putsebocht. Naar aanleiding daarvan heb ik onderstaande vragen gesteld aan het College van B&W die verder voor zichzelf spreken. Binnen zes weken antwoord.

In februari werd de waterleiding in de Asterstraat geraakt. Drie straten liepen onder, waaronder de Putsebocht. Nu hebben de bewoners last van hun huisbaas.

Lees meer »

In 1983 kwam ik in het Oude Noorden wonen, op de Schommelstraat. Een van de actiepunten van de wijk en de Bewonersorganisatie Oude Noorden was toen al dat er een wijkpark moest komen. Meest geschikte plek: de verouderde gevangenis aan de Noordsingel die gesloten zou worden. Vijfentwintig jaar later is dat wijkpark er nog steeds niet. De gevangenis mocht van justitie telkens weer niet gesloten worden wegens cellentekort. Nu is er een cellenoverschot. In 2012 zal de gevangenis definitief gesloten worden. Maar of er ook een wijkpark op die plek komt?

Veel ruimte voor een wijkpark, ook als je wat monument is laat staan!

Afgelopen donderdag diende ik een motie in om ervoor te zorgen dat er bij de herontwikkeling van het gevangeniscomplex ruimte komt voor een wijkpark. Tot mijn grote verbazing had wethouder Karakus met het rijk afgesproken om de locatie te verkopen aan een projectontikkelaar met het hoogste bod. Ik vond dat de gemeente Rotterdam die locatie – gerechtsgebouw en gevangenisterrein – van het rijk moest overnemen. Zo’n geweldige locatie voor groene ruimte, publieke functies en activiteiten ten behoeve van de omliggende wijken, vind je nergens meer in dat gebied. Dat moet je niet overlaten aan een ontwikkelaar die geld wil verdienen, maar in eigen hand nemen. Aan een wijkpark is niets te verdienen. Een commerciele ontwikkelaar zal die groene ruimte zo marginaal mogelijk invullen.

Lees meer »

De laatste raadsvergadering voor de zomervakantie werd gisteren opgeleukt door pepverhalen van wethouder Kriens en PvdA fractievoorzitter Peter van Heemst. Volgens Kriens is er in Rotterdam sprake van een historische trendbreuk en zal de stad als het zo doorgaat in tien jaar de meest aantrekkelijke stad van Nederland zijn. Ook van Heemst was vol lof over het stadsbestuur. Van Heemst: “Als na maart 2010 de lijn van acht jaar ervoor wordt voortgezet, dan kan het tij definitief gekeerd worden.” Het PR offensief van het Rotterdamse PvdA/CDA/VVD/GroenLinks college draait op volle toeren. Maar onder dat gejubel zitten maar weinig concrete resultaten die beklijven, een vat vol mislukkingen waar men het liever niet over heeft en groeiende wrevel binnen de ‘brede coalitie’ van Peter van Heemst.

Peter van Heemst in 2006: “voedselbanken horen niet in Rotterdam thuis” . Twee later is de aanloop enkel groter geworden.

In de marathon vergadering van gisteren – van tien uur ’s ochtends tot half drie ’s nachts – passeerde dat allemaal de revue. En toen Opstelten de laatste klap met de hamer gaf, was er niet veel meer over van de succes-story.

Lees meer »

De Rotterdamse wethouders Schrijer en Karakus reageerden gisteren als door een wesp gestoken op het NICIS rapport “Na de sloop“. De onderzoekers concludeerden dat sloop en nieuwbouw in de veertig Vogelaarwijken de problemen verplaatst naar aangrenzende wijken. Onderzoeksleider en hoogleraar Stadsgeografie Ronald van Kempen zei daarover in de Volkskrant: “In het meest positieve geval heb je over acht à tien jaar die veertig Krachtwijken iets verbeterd. Maar alles wijst erop dat je dan aangrenzende wijken hebt die er net zo slecht of slechter aan toe zijn dan die herstructureringswijken nu.”

Niks van waar zeggen Schrijer en Karakus. Ze gaan samen een brief sturen aan het onderzoeksinistituut. Schrijer: “Laat ze maar naar Rotterdam komen als ze durven.” Maar als bestuurders en politici zo getergd reageren op een wetenschappelijk onderzoek, dan is dat meestal een teken van zwakte en twijfel over het eigen beleid. Ook zonder het NICIS rapport was er overigens al veel twijfel en kritiek op Vogelaar’s aanpak. Zo heeft SP-Kamerlid Paulus Jansen keer op keer gewezen op de gevaren die een eenzijdige focus op de veertig probleemwijken met zich mee brengt. Zelf stelde ik een half jaar geleden al dat de PR wijken van Vogelaar toch vooral een voortzetting van de sloop en herstructurering zoals we die de afgelopen jaren kenden.

Lees meer »

Vandaag maakte het WBR bekend dat de rigoreuze aanpak en gedwongen uitverhuizing van het singelblok I in het Nieuwe Westen afgeblazen is. Een mooi succes voor de bewoners die zich organiseerden in het bewonersplatform “Samen een Blok“. Gisteren was ik bij het feestje van bewoners uit Charlois om te vieren dat hun “bus 77” – nu als ringlijn 63/64 – zijn eerste rit weer maakte. Ook een succes na jarenlange actie.

Vorige week werd duidelijk dat de bewoners van tuindorp Vreewijk dit jaar een stuk geruster met vakantie kunnen. De strijd is daar nog niet helemaal gestreden, maar de slooplannen van Com.wonen zijn vervangen door een bloksgewijze aanpak waarbij renovatie en restauratie steeds de eerste optie is. Ook afgedwongen door actie.

Lees meer »

Apollo is de oudste homojongerenvereniging van heel Europa en is gevestigd aan de van Oldenbarneveltstraat in Rotterdam. Of beter: WAS gevestigd aan de van Oldenbarneveltstraat. Want Apollo moest op 1 juli vertrekken wegens renovatie van het pand dat zij huurden van de gemeente Rotterdam (OBR). Een maand daarvoor had wethouder Orhan Kaya in een raadsvergadering nog plechtig beloofd dat er tijdig een oplossing en vervangende huisvesting zou komen. Die belofte bleek niet veel waard, want de jongeren stonden op 1 juli op straat, moesten hun sleutel inleveren en hun spullen opslaan. Apollo trok aan de bel bij de gemeenteraad, zodat over deze zaak afgelopen donderdag op initiatief van Peggy Wijntuin (PvdA) opnieuw gesproken werd.

Zowel Wijntuin als mijn SP collega Josine Strörmann vroegen zich af hoe het mogelijk was dat Apollo op straat stond, terwijl Kaya een paar weken daarvoor nog gezegd had dat de zaak opgelost was. Wijntuin: “In de raadscommissie MVP gaf de wethouder aan dat er een geschikte ruimte en een deal met Apollo was. Dit blijkt niet waar. Hoe kan dit?” Kaya was er even niet, zodat wethouder Karakus namens het college het woord moest voeren. Zijn verhaal was even verbijsterend als vernietigend voor zijn collega Kaya. Omdat Kaya afwezig zou zijn en Karakus antwoord moest geven op de vragen van de raad, was hij vlak voor de raadsvergadering aan het bellen geslagen. Er bleek inderdaad NIETS geregeld te zijn, maar na enig aandringen was het WBR (die verantwoordelijk is voor het beheer en de renovatie van het pand) bereid tot een tijdelijke oplossing. Apollo kan tot 1 september gebruik maken van het pand aan de van Oldenbarneveltstraat.

Lees meer »

Werkloosheid, armoede, uitbuiting, slechte arbeidsomstandigheden? Dat is allemaal de komende decennia geen issue meer. Tenminste, als je afgaat op juichverhalen en rapporten die de afgelopen twee jaar weer meer en meer de ronde doen. Een voorbeeld is het rapport van de commissie Bakker. Werkloosheid is geen probleem tot 2040, het gaat er juist om dat we harder en langer gaan werken. Dick Pels schreef daar deze week een opinie stuk over in de NRC. Terecht stelt Pels dat er maar weinig aandacht in het rapport is voor de publieke sector en weinig perspectief voor “de noodzaak tot verhoging van de kwantiteit en de kwaliteit van publieke voorzieningen”.

In elke periode van hoogconjunctuur duikt dat verhaal weer op. De negatieve effecten van het kapitalisme zijn over en we gaan een periode in van louter kansen en uitdagingen. Dat was zo in de jaren vijftig en begin jaren zestig van de vorige eeuw. Nooit meer crisis. Totdat in de zeventiger jaren de oliecrisis en alles wat daar mee te maken had, iedereen weer met de neus op de feiten drukte. De tachtiger jaren werden een tijd van massale werkloosheid. Tien jaar later kwam het rotsvaste geloof in de “nieuwe economie”. De ICT sector en de kenniseconomie zouden gaan zorgen voor continue groei en vooruitgang. Op basis van dat geloof verkochten de Paarse kabinetten een flink deel van de publieke sector. Bovendien was het ruim baan voor de neoliberale economie en het inmiddels geherwaardeerde “ondernemerschap”. Nu is het verhaal dat werkloosheid geen probleem meer zal zijn. Wat er nog overgebleven is van de sociale zekerheid (WW) kan daarom maar beter afgebroken of geprivatiseerd worden. En wie desondanks aan de kant staat, is zelf schuld.

Lees meer »