Zonder bewoners kan het niet
donderdag 23 oktober 2008Deze week verscheen de ‘Kwaliteitskaart Bewonersparticipatie‘. In opdracht van het Landelijk Samenwerkingsverband Aandachtswijken (LSA) deed de Tilburgse school voor Politiek en Bestuur onderzoek naar de mate van bewonersparticipatie bij de aanpak van de 40 Vogelaarwijken. De cijfers voor Rotterdam zijn beschamend. Alle wijken kregen een onvoldoende met één enkel zesje. In de Rotterdamse aanpak zijn de deelgemeentes verantwoordelijk voor het betrekken van de bewoners bij het uitwerken van de wijkactieplannen. En bakten er het afgelopen jaar maar weinig van.

Dat wordt uitkijken voor verantwoordelijke wethouder Schrijer, want Vogelaar heeft inmiddels laten weten dat gemeenten “die het nalaten om bewoners van probleemwijken meer te betrekken bij de aanpak van hun buurt” gekort kunnen worden. Het was diezelfde Schrijer die mij bij drie of vier gelegenheden in de raad verzekerde dat het wel goed zou komen met de participatie van bewoners in de wijkaanpak. Niet dus. Bij de begrotingsdiscussie in november ga ik opnieuw voorstellen doen om bewoners meer zeggenschap en inbreng te geven bij de aanpak van hun buurt en wijk.
In de veertig wijken van Ella Vogelaar hebben de zeven betrokken Rotterdamse delen van de stad vreemde en Amsterdams aandoende benamingen gekregen. Dit zijn de cijfers voor bewonersparticipatie van die zeven Rotterdamse wijken.
Bergpolder 4, Oud Zuid 4, Overschie 5, Rotterdam Noord 6, Rotterdam West 3, Vreewijk 0 (geen vorm van participatie), Zuidelijke Tuinsteden 0 (idem).
Rotterdam Noord krijgt het beste cijfer, maar als je in het rapport naleest wat de deelgemeente feitelijk ondernam, wordt je ook daar niet vrolijk van.De deelgemeente organiseerde drie bijeenkomsten, een voor bewoners, een voor professionals en eengezamenlijke bijeenkomst. Voor die bijeenkomsten werd “primair het bestaande netwerk van actieve bewoners benaderd” stellen de Tilburgse onderzoekers. Vervolgens stelde de deelgemeente zelf het wijkactieplan op.
In het Charter Krachtwijkenaanpak schreef Schrijer nog geen jaar geleden: “Er is een grote mate van verscheidenheid als het gaat om vormen van bewoners betrokkenheid bij de aanpak van de Rotterdamse krachtwijken. Deze decentrale werkwijze weerspiegelt goed hoe in Rotterdam invulling wordt gegeven aan het begrip lokale democratie.” Inderdaad…
Betrokkenheid van bewoners komt naar mijn idee alleen dan echt goed van de grond, als die bewoners ook echte zeggenschap hebben over de plannen en besluiten. Mensen weten in het algemeen heel goed of ze uitgenodigd worden voor een “avondje gezellig meelullen” of dat het werkelijk ergens over gaat en er wat te kiezen valt. Ik vind daarom dat een substantieel deel van de Vogelaargelden omgezet moeten worden in buurt- en wijkbudgetten. Kleinere bewonersinitiatieven als Rotterdam Idee en de Vogelaar bewonersinitiatieven zijn prima maar het zou daarnaast moeten gaan om zeggenschap van bewoners bij de keuze voor de grotere investeringen in hun wijk. Besteden we het geld dit jaar het opknappen het plein of willen we eerst twee straten verderop een sportveldje realiseren? Keuzes die dan kunnen worden voorgelegd aan bijeenkomsten van bewoners in de buurt of beter nog, door middel van een buurtreferendum.
Wat er vooral eindelijk eens tussen de oren van beleidsmakers en professionals moet komen is dat bewoners in het algemeen veel betere oplossingen kunnen aandragen om de buurt te verbeteren. Zij zijn ervaringsdeskundig en weten wat de problemen zijn. Oftewel, dames en heren van de (deel)gemeente, welzijnswerk en corporaties: vooral goed LUISTEREN!!!
Misschien wel een aardig plan voor een stadsbrede verplichte cursus voor ambtenaren van de gemeentelijke diensten, wijkregisseurs en natuurlijk politici. “Hoe leer ik luisteren naar bewoners”.
Politiek en stadhuis, Rotterdam |
7 reacties



…en zou dát wèl helpen? Zo’n verplichte cursus?
Is het geen genetisch defect dat de cognitieve verwerking van wat bewoners vertellen en willen, scrambelt voordat het de relevante hersendelen kan bereiken?
Allemaal verplicht een DNA-onderzoek en een CT-scan dus?Hahaha…
Het werkt allemaal tegenwoordig andersom. Dat is sinds de jaren 80. Toen was men een beetje van de schrik bekomen en bedacht met inkapselende maatregelen zoals ‘bewonersparticipatie’.
Dat gaat als volgt: De corporatie wil rode deuren maar de bewoners willen groene deuren. (echt gebeurd hoor!) Men belegde vervolgens 10 bewoners- bijeenkomsten waar de bewoners nog uit veel meer kleuren konden kiezen.
Met goeie koffie, voorgedrukt briefpapier en een prettig samenzijn werd uit die overdaad van keuzes op een gegeven moment een bewonerskeuze gemaakt voor die prachtige Rode deur. Precies…
Als alles winst wordt dan lijd uiteindelijk iedereen verlies…
@Kees
Hahahhaha
Maar ze blijven zoeken naar manieren om hun testosteron te laten werken. Hoe dan ook!
Daarom is een parij als de SP zo broodnodig om wat oestrogenen in de maatschappij te pompen!
Er moet om te beginnen echte betrokkenheid zijn van de bewoners bij de eigen wijk, anders kom je nergens. En dat kan wel, dat hebben de Opzoomeracties aangetoond. Toch denk ik dat je het niet alleen de beleidsmakers mag aanrekenen, maar zeker ook de bewoners zelf. Veel mensen zijn echt niet meer in beweging te krijgen, zeker niet in de achterstandwijken waar je vaak een opeenstapeling van problematiek hebt, ook bij de bewoners zelf. Ik moet eerlijk zeggen dat ik zelf ook altijd bij elke vorm van bewonersparticipatie in mijn wijk denk: “het zal wel”, en daarin ben ik bepaald niet de enige, er komt in mijn wijk ook nooit iets echt van de grond terwijl er pogingen genoeg worden ondernomen. Misschien moet er dus niet zozeer een cursus “luisteren” gegeven worden, maar een cursus hoe je mensen die bijvoorbeeld liever voor de buis of achter de computer hangen toch kunt zient te motiveren om betrokken te worden bij ontwikkelingen in hun wijk.
Ik ben wel blij dat het hekwerk op de Lage Erfbrug mede tot stand kwam na weken van geleur van mijn kant.
Vind je dat hek zo mooi, vroeg een DBer?
De baas van de bruggen gebeld en even over ons historie gesproken.
Het past precies bij het brugwachtershuisje, meneer.
Het is dezelfde stijl en het motief komt er in terug.
Oh!
Politici letten dus nooit op vormgeving.
Daar zijn hun ogen niet op getraind.
Eerlijk gezegd, aai ik het hekwerk steeds als de brug omhoog staat voor wat schepen.
Heb ik toch mooi maar geregeld!
Hetzelfde is met een Binnentuin op de plaats waar iedereen altijd zijn vuil dumpte in een container. De Woonbron haalde de brakke troep weg. Ik vroeg geld aan voor verf en planten en een paar kunstenaars hielpen me met het verven, de straatstenen uit de grond te halen.
Maakte een tuinontwerp, kochten een kraam leeg met planten op de markt en bouwden een Binnentuin.
Daarna ging Woonbron een grote boom slopen naast de tuin en na een paar keer een mail te hebben gestuurd wanneer ze die stronken weg kwamen halen en zonder resultaat gezien te hebben dat men er nu honden liet schijten, toch maar gewoon via Opzoomeren geld aangevraagd en op die plek een Gouden Regen, een laurierboompje en een halve cirkel vol roze hei geplant.
Plus nog 3 voortuintjes van mooi groen gezoorzien. Jammer dat het allemaal geen ene pepernoot opbrengt qua geld. Maar leven in de gribus past me niet.
Het ging dus om het 80 jaar oude hekwerk van de brug gewoon in het nieuwe ontwerp te hergebruiken…
Bij nalezen was ik dat even vergeten te vermelden.
Eigenlijk is het raar, dat je voor ideeën inleveren niks krijgt maar dat het besturen van ideeën zoveel oplevert.
Bewonersparticipatie in de Bonnenpolder en de Oranjebuitenpolder wordt door gemeentelijke diensten slechts als lastig en vervelend ervaren, terwijl juist deze bewoners hart en ziel vormen van deze gebieden. Men kan prachtige papieren plannen bedenken, maar het zijn de mensen die hier invulling aan moeten geven.