Wát een kul!
1. Natuurlijk zijn er woningen die uitgewoond zijn. En dan is het aan de verhuurder om ze op te knappen. Dit zit al volledig verdisconteerd in de kale huurprijs van de woning. Dat de verhuurder dit voor zich uit schuift is des verhuurders en heeft niets te maken met het geld.
2. Elke verhuurder heeft de mogelijkheid om drie waarschuwingen te geven, waarna men kan beginnen met een uitzettingsprocedure. Uiteraard, alleen, als de woning werkelijk uitgewoond wordt en anderen daar overlast van ondervinden. Is dat niet het geval en wil de huurder de woning zo achterlaten, dan heeft de verhuurder altijd nog de volgende mogelijkheden en past die ook toe: a. de verhuurder biedt de huurder aan de woning op te knappen en terug te brengen in een bewoonbare staat en dat binnen een vastgesteld aantal dagen of weken, en b. verhuurder biedt de huurder aan de woning op te knappen voor rekening van de vertrekkende huurder.

De cijfers zijn gebaseerd op alle woningen, maar voor het overgrote deel op sociale huurwoningen.

Corporaties zijn sinds 1994 verzelfstandigd en geen cooperaties meer en ook geen verenigingen, maar stichtingen.

Ik weet trouwens niet waar die cijfers op gebaseerd zijn, maar het lijkt mij wat veel. In mijn buurt zie ik het niet en dat terwijl ik in een zogenoemde slechte wijk woon. En de woningen wel leeg staan zijn van een cooperatie.