Vandaag zat ik zo’n vijf uur vast op drie vierkante meter in het politiebureau Marconiplein. Opgepakt met zes anderen omdat we actie voerden tegen de bouw van een C2000 zendmast bij de Essenburgsingel. Er is inhoudelijk veel te vertellen over deze zaak. In feite komt het er op neer dat alle met de mond beleden regels over participatie van bewoners en zeggenschap van de lokale democratie aan de kant zijn gezet.

De gemeente Rotterdam en de deelgemeente Delfshaven willen bij monde van burgemeester Aboutaleb en bestuurder Gonzalvez niets liever dan elke verantwoordelijkheid voor dit democratische fiasco op het bordje van de landelijke overheid schuiven. Rotterdamse bestuurders en ambtenaren wassen hun handen in onschuld en schuilen achter de brede rug van Guusje ter Horst, minister van Binnenlandse Zaken. “De tweede kamer heeft gesproken”, zegt Aboutaleb op RTV Rijnmond. En dan moet je je daar bij neerleggen… Maar de tweede kamer en de gemeenteraad – de volksvertegenwoordiging in deze zaak -hebben helemaal niet “gesproken”. Er zijn vragen gesteld en onbevredigende antwoorden gekomen. En vervolgens is het autistische besluit genomen om die mast gewoon neer te zetten.

De schone handen en de vermeende onschuld van de Rotterdamse bestuurders zijn wat mij betreft straks voer voor nader onderzoek. Hoe is het mogelijk dat de gemeente en de deelgemeente enkele jaren geleden al in principe akkoord ging met de keuze voor deze locatie zonder bewoners te informeren en te raadplegen? Hoe is het mogelijk dat Rotterdam weliswaar sputterde toen bleek dat diezelfde bewoners het helemaal niet zagen zitten met die mast in hun wijk, maar vervolgens wel overal “Ja” op zei, inclusief de erfpacht voor het stukje grond? Misschien kunnen we alsnog met succes pleiten voor een alternatieve locatie, ondanks het harde feit dat de mast vandaag gewoon neergezet is. Wat in éen dag gebouwd is kan ook weer in één dag verplaatst worden.

Sowieso moet goed bekeken worden hoe dit zo heeft kunnen gebeuren. Wie heeft er zitten slapen? Wie is waarvoor verantwoordelijk?

Verder is het in een arrestantencelletje heel erg saai vijf uur lang. Niks te lezen, schoenen uit, niks te doen. Ik ga er voor pleiten dat mensen die daar uren moeten zitten in ieder geval iets te lezen krijgen, al is het maar de Libelle of de Nieuw Revue. Daar ga je toch geen zelfmoord mee plegen?