Wegdenken lukt niet
vrijdag 16 oktober 2009Dominee Dick Couvée van de Pauluskerk vindt dat er snel een noodfonds moet komen voor mensen zonder verblijfsvergunning die dringend hulp nodig hebben. Volgens Couvée groeit het aantal volwassenen en kinderen met schrijnende problemen door de economische crisis. “Overal is minder ruimte voor werk. Daar hebben mensen zonder verblijfsvergunning ook last van.” Zo’n negentig procent van de naar schatting 20.000 Rotterdammers zonder papieren redt zichzelf of wordt ondersteund door familie en vrienden.
Het noodfonds moet de mensen helpen die geen kant op kunnen. Couvée: “We hebben het hier over mensen die nog niet zijn uitgeprocedeerd en dus legaal in ons land zijn. In dit land mogen ze niet zijn, maar het land waar ze vandaan komen, mogen ze niet meer in. En over mensen, die ernstig ziek zijn, fysiek of mentaal. Begrijp me goed, Nederland hoeft de grenzen niet open te gooien. Ik heb het over schrijnende gevallen van mensen die al jaren in Nederland zijn.”
Ik ben het helemaal met Couvée eens. “De gemeente Rotterdam moet haar verantwoordelijkheid nemen. Een eerste stap kan zo’n noodfonds zijn.”
Het is een illusie om deze mensen weg te denken door ze het recht op alle hulp en voorzieningen te ontzeggen. Zolang de armoede en ellende én de enorme kloof tussen arm en rijk in deze wereld nog zo enorm groot zijn, zullen mensen deze kant op blijven komen. Ook als het hier voor hen niet veel beter is.
We moeten als stad deze groep stadsbewoners de helpende hand durven toe te steken. Omdat het niet meer dan humaan is, maar ook omdat de stad er niet beter op wordt met een groeiende groep ‘hopelozen’ aan de onderkant.
Leefbaar Rotterdam ziet volgens het ADRD niks in zo’n gemeentelijk noodfonds. “Illegalen horen hier niet, als je ze gaat helpen komen er alleen maar meer bij,” zegt Ronald Sørensen. De PvdA twijfelt en is er nog niet uit.
Het zou geweldig zijn als we zo’n fonds bij de behandeling van de begroting voor elkaar zouden kunnen krijgen. Ik heb drie jaar lang tegen de gemeentelijke begroting gestemd omdat ik vond dat het veel beter en socialer kon. Dat vind ik zeker ook van de begroting voor 2010. Maar echt iets doen voor de mensen in de stad die dit het hardst nodig hebben, zou voor mij zelfs een reden kunnen zijn om voor te stemmen.
Van alles en nog wat | 
9 reacties
Ik werd getroffen door onderstaand bericht in het NRC:
Meldpunt cynisme in Rotterdam
Gepubliceerd: 15 oktober 2009 12:33 | Gewijzigd: 15 oktober 2009 12:33
Door onze redacteur Mark Hoogstad
Rotterdam, 15 okt. De gemeente Rotterdam heeft de strijd aangebonden met cynisme op het werk. Ambtenaren kunnen sinds vorige week melding maken van bitter gestemde collega’s, die in hun ogen de werksfeer ondermijnen. Daartoe heeft Rotterdam een digitaal loket geopend, het meldpunt cynisme.
Skyline van Rotterdam.
Foto Vincent MentzelDe aankondiging op het eigen intranet heeft tot beroering geleid onder de ruim 14.000 ambtenaren in Rotterdam. Sommigen spreken van een overbodige maatregel, anderen vrezen dat het initiatief in de praktijk neerkomt op een kliklijn, waarmee onderlinge vetes kunnen worden beslecht. „Weer zo’n typisch geval van doorgeslagen controlezucht”, verzucht een medewerker, die anoniem wil blijven.
Interne kliklijn
Van een interne kliklijn is geen sprake, bezweert de woordvoerder van verantwoordelijk wethouder Lucas Bolsius (haven, financiën en organisatie, CDA). „De term ‘meldpunt’ is wat ongelukkig gekozen, steunpunt was een betere benaming geweest. Want het gaat niet om personen, het gaat om het gedrag.”
Ergernis
Het initiatief past volgens hem in het streven om de bedrijfscultuur binnen het Rotterdamse ambtenarenapparaat te verbeteren. Cynisme blijkt een bron van ergernis. „Mensen storen zich aan negatieve energie.” Met tips als ‘ga het gesprek aan’ denkt Rotterdam het tij te kunnen keren.
Cynisme bestaat er niet alleen onder elkaar, maar ook jegens burgers & ondernemers en (heimelijk) ook jegens bestuurders en volksvertegenwoordigers. Deze verziekte bedrijfscultuur kun je alleen repareren als er voldoende moreel en intellectueel overwicht bestaat. Cynisme kom je tegen in diverse beleidsgebieden en is een uiting van een gebrek aan innerlijke beschaving en psychische hygiëne. Bespaar de mensen het geleuter en geneuzel dat behoort tot een verkiezingsprogramma als je niet in staat bent om bestuurders te leveren die in staat zijn het verschil te maken en een ambtelijk apparaat kunnen aansturen. Op welke dossiers hebben in de afgelopen bestuursperiode bestuurders zich op het verkeerde been laten zetten door ambtelijke adviezen? In hoeverre komen deze adviezen voort uit ambtelijke incompetentie en in hoeverre is er sprake van calculerend ambtelijk gedrag? Mag van een democratisch gekozen bestuurder derhalve niet alleen een grote vakinhoudelijke kennis worden verwacht, maar ook daadwerkelijke betrokkenheid en inlevingsvermogen?
Rectificatie:
Bij herlezen van bovenstaande bijdrage realiseerde ik mij dat het wellicht onduidellijk zou kunnen zijn tot hoever het NRC wordt geciteerd. Voor alle duidelijkheid. Na de alinea met het kopje “Ergenis” staat mijn persoonlijke reactie. Met het plaatsen van aanhalingstekens voor “Meldpunt cynisme in Rotterdam” en na de zin die eindigt met “…denkt Rotterdam het tij te kunen keren” had het probleem kunnen worden opgelost.
Voor het overige is het een goede zaak dat hiermee impliciet een signaal wordt afgegeven over het bestaan van een negatieve en destructieve basishouding bij sommige ambtenaren en dat er een bestuurlijke wil bestaat een einde te maken aan het cynisme en sarcasme in het ambtelijk apparaat. Uiteindelijk zal in de praktijk blijken hoeveel deze bestuurlijke wil waard is.
Geen illegalen noodfonds.
Het is als een noodverbandje.
Straks willen zij weer meer.
Als ze Marokkaans zijn , krijgen ze van Aboutaleb 40 euro per gesprek.
Toch snap ik die ambtenaren niet. Ze werken hier, wonen grotendeels buiten de stad en zijn nog negatief ook.
Misschien hebben ze door dat zij geld onttrekken aan de stad.
Iedereen in nood moet worden geholpen. Discussie hierover is schandalig.
Wat mag het kosten?…
Er zijn in Nederland 280.000 mensen die hun zorgverzekering niet(kunnen) betalen.
Daar is geen noodfonds voor.
Ze krijgen deurwaarders langs , maar zijn wel legaal.
Zie 4.
Banken zouden noodfondsen moeten aanleggen. Hebben we denk ik nog wel van ze tegoed. Armoede en onrecht moeten nooit tegen elkaar uitgespeeld worden. Er is geld zát, de mensen gaan er fout mee om.
Er is ook voedsel zát en ook hier gaan de mensen fout mee om.
Als dit noodfonds net zo gaat als de voedselbanken dan hoeft het voor mij niet. Als de SP sociaal was had ze moeten actievoeren tegen de noodzakelijkheid van voedselbanken in Nederland. Maar nee hoor, je ziet ze voedselbanken bezoeken en voor nog meer voedselbanken pleiten alsof het een acceptabel iets is. Dat het toch best wel goed is dat er voedselbanken zijn, en dat er meer moeten komen. Het is de schijnheiligheid ten top.
Principes kun je niet eten (…)