Vanavond kreeg ik een brief van het college over de Museumparkgarage, in de Rotterdamse volksmond ‘de Blunderput’. Het was al een paar weken bekend dat dit gemeentelijk bouwproject opnieuw in zwaar financieel weer terecht was gekomen. Wethouder Vervat zegde een onderzoek toe en concludeert nu dat er opnieuw vijf miljoen euro méér nodig is “voor de voltooiing van het project.” Twee jaar geleden ging de Blunderput al over de kop van 50 naar 103 miljoen euro. Zelf zat ik samen met vier andere raadsleden in de eerste Rotterdamse enquêtecommissie die moest uitzoeken hoe dat mogelijk was en wie daarvoor verantwoordelijk.
Eén van de belangrijkste conclusies van de enquêtecommissie luidde dat er door de toenmalige wethouder Baljeu onvoldoende leiding was gegeven aan het project. Het stadsbestuur had op cruciale momenten geen controle over het miljoenenproject en de de ambtenaren die het moesten uitvoeren. De VVD wethouder mocht desondanks blijven zitten omdat het de coalitie van PvdA, CDA, VVD en GroenLinks slecht uit kwam om afscheid te nemen van Baljeu. Twee jaar later blijkt uit de brief van Vervat dat opnieuw precies hetzelfde aan de hand is.
Als het aan een belangrijk deel van de Rotterdamse politiek ligt, zijn uitkeringsgerechtigden in de stad na 3 maart volgend jaar vogelvrij. De meeste verkiezingsprogramma’s voor de gemeenteraadsverkiezingen zijn inmiddels vastgesteld. Leefbaar Rotterdam wil een ‘nieuwe Rotterdamwet’ om onder de wettelijke bescherming van het minimumloon uit te komen. ‘Willen winnen’ betekent volgens deze partij ‘mensen met uitkering verplicht laten werken’. Leefbaar Rotterdam doet werkloze Rotterdammers rechteloos in de uitverkoop en maakt de stad tot dé lage-lonen enclave van Nederland. Het programma van de VVD kan ik niet vinden op internet, maar dit standpunt van Leefbaar heeft een erg hoog VVD-gehalte. De VVD vindt – net als de PVV – al jarenlang dat het minimumloon moet worden afgeschaft. Zodat ‘de vrinden’ in de directiekamers naar believen gebruik kunnen maken van spotgoedkope arbeidskrachten. Je hoort de kassa rinkelen.
In het programma van de PvdA is het allemaal wat vriendelijker opgeschreven, maar de vraag is of het voor de dertigduizend bijstandsgerechtigden veel verschil uitmaakt. Met een ‘Rotterdam Werkt programma!’, gaat de PvdA ervoor zorgen dat iedereen met een uitkering actief wordt. Dat klinkt goed. Maar wat bedoelt de partij daar mee? Verplicht ‘vrijwilligerswerk’? Verplicht werken met behoud van uitkering in een participatiebaan zonder loon en zonder perspectief. In ieder geval gaan er volgens het PvdA programma de komende vier jaar weer 16.000 uitkeringsgerechtigden richting ROTEB…
Gisteravond was ik bij een druk bezochte bewonersavond in LCC Castagnet. Dik twee jaar geleden woonde ik ook zo’n avond bij, toen werd het Masterplan Schiebroek besproken. Dat plan om 3000 goedkope huurwoningen te slopen en om er dure en middeldure woningen voor terug te bouwen, ligt nu nagenoeg op zijn gat. Els Kuiper, voorzitter dan het Dagelijks Bestuur van de deelgemeente, moest het gisteren toegeven: “Het Masterplan zal bijgesteld worden.” De uitvoering van een groot deel van de projecten is vertraagd of zelfs helemaal geschrapt. Vestia heeft de sloopplannen voor de eerstkomende vijf jaar helemaal laten varen.
De presentatie van de woningcorporaties PWS, Vestia en PWS was gisteren ronduit belabberd. Op de meeste vragen van bewoners kwam geen antwoord. Wel werd goed duidelijk dat er veel is misgegaan in de afgelopen jaren. Twee missers springen er wat mij betreft uit.
In de hal van het stadhuis kreeg wethouder Grashoff vanochtend drieduizend handtekeningen aangeboden voor een “slavernijmonument” in wijkpark het Oude Westen. Het was een indrukwekkende bijeenkomst. De VOC mentaliteit van Jan Peter Balkenende, is reden tot schaamte over de Nederlandse koloniale geschiedenis in plaats van trots over de enorme winsten die ook Rotterdamse ‘kooplui’ maakten met de slavenhandel.
Een gezamenlijke toekomst is gebaat bij een eerlijke geschiedenis. De officiele Nederlandse geschiedsschrijving schiet ernstig te kort in een kritische beschouwing over het eigen onderdrukkende en koloniale verleden. “Wij slaven van Suriname” van Anton de Kom blijft daarom een must voor wie meer wil weten van wat er echt aan de hand was overzee.
Afgelopen zaterdag was ik één van de vele duizenden die de Coolsingel kleurden om de AOW leeftijd op 65 jaar te houden. De toon in de media was – vooraf én achteraf – dat er aanmerkelijk minder verzet is dan in 2004, toen er achtereenvolgens 50.000 mensen op de Coolsingel en 300.000 op met Museumplein demonstreerden tegen het kabinet Balkenende. Zelf vond ik de actie van zaterdag, met tussen de twaalf en vijftienduizend demonstranten, een succes. Gezien de omstandigheden.
Het grootste probleem is de nederlagen-strategie die de leiding van de FNV dit voorjaar inzette. Ik schreef daar toen dit over. De FNV had op dat moment kunnen en moeten zeggen: “AOW naar 67? Daar valt met ons niet over te praten en als u dat plan wilt doorzetten zullen we alles uit de kast halen met acties en stakingen.” In plaats daarvan werd een kansloze en onduidelijke lobby-strategie gevolgd die vooral veel verwarring opleverde voor de eigen achterban. Tot en met begin oktober werd de illusie van een polder-akkoord over de AOW overeind gehouden en werden zelfs dramatische verslechteringen geaccepteerd, zoals een ondergrens voor de AOW op bijstandsniveau. Lees meer »
Gisteren stelde de ledenvergadering van de Rotterdamse SP de lijst en het programma voor de gemeenteraadsverkiezingen van 3 maart vast. Zowel voor de lijst als het programma was vrijwel unanieme steun. Als lijsttrekker geeft het een warm en behaaglijkgevoel als je zo’n groot draagvlak hebt in je eigen partij.
We hebben een prachtige lijst en een prima programma voor een nieuwe en een sociale koers voor Rotterdam. We kunnen vertrouwen op eigen kracht en overtuiging, hebben het niet nodig om met modder te gooien en zijn nergens bang voor. Dat kun je niet van sommige andere partijen zeggen. Aan het einde van de vergadering mocht ik de leden toespreken. Hieronder mijn speech, die ik staande de bijeenkomst nog wat aangepast heb, maar a la.
BBC World Service onderzocht de populariteit van het kapitalisme in 27 landen over de hele wereld. De resultaten zijn zeer opmerkelijk. Gemiddeld vindt slechts elf procent van de ondervraagden dat het kapitalisme goed werkt en dat er geen hervormingen en meer regulering noodzakelijk is in hun land. De populariteit van het economisch systeem is het grootst in de Verenigde Staten en Pakistan, maar ook hier vindt maar 25 en 21 procent dat het goed werkt. Een meerderheid (51%) van de 29.000 ondervraagden denkt dat het kapitalisme problemen kent die opgelost kunnen worden door regulering en hervormingen.
Bijna een kwart (23%) vindt dat het kapitalisme failliet is en dat er een nieuw economisch systeem nodig is. De uitschieters zijn Frankrijk (43%), Mexico (38%) en Brazilië (35%). Een meerderheid van de ondervraagden geeft aan voor een actievere rol van de overheid te zijn om greep te krijgen op de economie, waarbij 67 procent een eerlijker verdeling van de welvaart in hun land wil, 57 procent de economie strakker wil reguleren en 47 procent zelfs kiest voor nationaliseren van de belangrijkste industriële bedrijven. Twintig jaar na de val van de muur lijkt er weinig meer over van het idee dat alleen het liberale kapitalisme een optie is voor de 21-ste eeuw.
Ik schreef hier en hier al eerder over het “management by persbericht” waar het Rotterdamse stadsbestuur in uitblinkt. De koppen beloven veel, het bericht is opgeklopt en als je wat preciezer kijkt naar wat er aan de hand is, valt het vies tegen. Vandaag ontving ik weer zo’n persbericht, dit keer in de overtreffende trap. De trotse kop: “Wethouder Schrijer presenteert programma om alle Rotterdammers in 2010 aan het werk te krijgen en te houden.” Dat klinkt goed!
Met het nieuwe PvdA motto “beloven en waarmaken” in het achterhoofd, had ik hoge verwachtingen bij het openen van dit persbericht. De derde alinea (”De gemeente Rotterdam gaat ook in 2010 alles op alles zetten om zoveel mogelijk Rotterdammers aan het werk te krijgen en te houden”) schroefde mijn verwachtingen al wat terug. “Zoveel mogelijk” is toch een stuk minder sterk dan “alle”, zeg nu zelf? Eén zin later begreep ik pas echt wat er aan de hand was. Niks nieuws onder zon.
De PvdA top verdedigt het voorstel van het kabinet om de AOW leeftijd te verhogen naar 67 jaar met het argument dat hierdoor erger zou worden voorkomen. Tel uit je winst. De verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd is de grootste inkomensoverdracht – lees pure roof – van arbeid naar kapitaal uit de Nederlandse geschiedenis. Een vakbeweging die zichzelf serieus neemt kan niet anders dan het verzet organiseren tegen zo’n maatregel. Gelukkig komt dat verzet nu ook op gang. Op 21 november organiseert de FNV als start van een actie-offensief manifestaties in Assen, Deventer, Eindhoven en Rotterdam tegen de kabinetsplannen. Dat wordt een autovrije Coolsingel die zwart ziet van de mensen.
FNV bestuurder Egbert Schellenberg schreef voor de nieuwsbrief van “FNV Vecht voor je Recht” onderstaande column over het failliet van het compromis. “Als je naar de politiek kijkt en je gaat op zoek naar het laatste kabinet waarin de PvdA nog compromissen sloot over echte verbeteringen, dan moet je terug naar 1977.” Ik plaats de column hieronder omdat ik het een ijzersterk betoog vindt voor een meer strijdbare en offensieve strategie van de vakbeweging en de linkse politiek.
Toen ik vandaag dit bericht las op de Rotterdamse GroenLinks website barstte ik van verdriet en cynische lol uit in een bulderend lachen met tranen. De kop: “GroenLinks maakt een einde aan nieuwe kolencentrales”. Dat gaat natuurlijk niet over de twee nieuwe kolencentrales van E.On en Electrabel waarvoor het Rotterdamse College van B&W (een coalitie van GroenLinks, PvdA, CDA en toen nog VVD) in deze periode groen licht gaf. Een consequente milieupartij had toen gekapt met de coalitie om te kappen met kolen in plaats van nu te juichen om gebakken CO2. De besluiten over de nieuwe kolencentrales zijn helaas al genomen.
GroenLinks in Rotterdam probeert wanhopig om de eigen vermeende successen op te blazen en het zicht te ontnemen op een desastreus verlopen college-deelname. De partij kreeg de portefeuille integratie en participatie, maar wethouder Kaya bakte daar weinig van en moest tussentijds opstappen.