In een ietwat pathetisch interview van Matthijs van Muijen (PvdA raadslid én adviseur College van Bestuur Zadkine) met Dominic Schrijer (Wethouder én lijsttrekker PvdA) in ‘Beeldspraak’, het personeelsblad van Zadkine, overlaadt de eerste de laatste en de laatste het ROC met complimenten voor de werkgelegenheidsaanpak: “Er wordt goed praktijkgericht gewerkt bij Zadkine”.

Schrijer oefent volgens van Muijen “dagelijks ‘balletje hooghouden’, waarvan hij meteen een kleine demonstratie geeft”. Dat komt me bekend voor. Toen ik een paar weken geleden een afspraak met de collega lijsttrekker had op zijn kantoor was het eerste dat ie deed een bal pakken en even ‘hooghouden’. Dat duurde gelukkig niet zo lang, maar het lijkt al met al behoorlijk op een dwangneurose als je alle bezoekers zo ontvangt op je kamer. Maar goed, het gaat mij hier even niet om Schrijer, maar om Zadkine. Overladen met complimenten werd de afgelopen dagen de gunningsuitslag bekend van de gemeentelijke aanbesteding voor taal en participatie. Dat ziet er niet best uit voor de ROC’s, Zadkine en Albeda College. Met alle complimenten zou dat wel eens de baan kunnen kosten van honderden professionele, gekwalificeerde docenten en medewerkers.

Mijn SP-collega Josine Strörmann heeft voor donderdag een raadsdebat aangevraagd: “Honderden banen staan (weer) op het spel. Wethouder Grashoff – verantwoordelijk voor de aanbesteding – lijkt wethouder Schrijer met een flink aantal extra werkloze Rotterdammers op te gaan zadelen.”

De enige conclusie is wat mij betreft dat we zo snel mogelijk moeten stoppen met dit soort onzinnige aanbestedingen. Als de gemeente Rotterdam volwasseneneducatie en inburgering wil, en eigenlijk wil dat de ROC’s vanuit hun ervaring en expertise daar een belangrijke rol in spelen, waarom dan niet gewoon rond de tafel gaan zitten op basis van een programma van eisen en afspraken qua prijs en kwaliteit?

De ROC’s, Grashoff en Rotterdam hebben er nu weer een serie problemen bij, terwijl volstrekt onduidelijk is of en hoe de inburgering en educatie met dit gedoe geholpen zijn.

Eén van de problemen is dat de docenten en medewerkers van de ROC’s onder een andere CAO vallen dan ‘particuliere’ bedrijven in deze branche. Als je dan een aanbesteding – onder andere op prijs – organiseert, is de kans erg groot dat je aanbesteedt op zo laag mogelijke arbeidsvoorwaarden. Bovendien is er extra een probleem als de docenten van de ROC’s straks aan de slag zouden kunnen bij de winnaars van de aanbesteding. Ze gaan er dan óf flink op achteruit in loon en arbeidsvoorwaarden óf er moet compensatie geregeld worden. En wie zou dat moeten betalen?

De vraag is wat deze misser van Grashoff gaat betekenen voor de financiele positie van de ROC’s. Met alle mogelijke gevolgen voor bijvoorbeeld het opleiden van MBO studenten waar Schijer zo vol lof over is?

Ik ben ervan overtuigd dat dit muisje een langer staartje krijgt dan Dominic Schrijer een bal kan hooghouden. Het schijnt dat er pas wettelijk is geregeld dat gemeentes verplicht zijn de gelden voor educatie te besteden bij de ROC’s. Gaat van der Laan ingrijpen nu duidelijk is dat dit in Rotterdam niet gebeurd is?