Gisteren was het “verantwoordingsdag” in de gemeenteraad. In de ochtend en de middag ging het over de prestaties van het college in de afgelopen vier jaar. Een saai debat over een grijs en middelmatig bestuur. In de avond en een deel van de nacht nam de spanning toe bij de bespreking van Blunderput 2.0. Als één ding gisteren duidelijk werd, dan is het wel dat het nu echt over en uit is met dit college. Steunend, kreunend, piepend, ruziënd en rollebollend haalt de coalitie de eindstreep, met nog vier van de acht wethouders uit 2006 achter de tafel.

Tekenend dat juist op de dag van de verantwoording de wethouders Schrijer (PvdA) en Lamers (CDA) elkaar in de haren vlogen over de Olympische Spelen in 2028 – je kunt maar ergens ruzie over maken – dat wethouder Grashoff (GroenLinks) in aanvaring kwam met de PvdA-fractie over zijn plan om de blibliotheek te verzelfstandigen, dat de CDA fractie met de oppositie meestemde voor een motie van afkeuring tegen het hele college en dat PvdA-dissident Ronald Motta de avond op de gang doorbracht om niet mee te hoeven stemmen. Het is maar goed dat het snel 3 maart is.
Lees meer »

Volgende maand evalueert de gemeenteraad de Rotterdamwet. De maatregel weert mensen zonder werk en met een laag inkomen uit een deel van de stad. De afgelopen jaren werd de Rotterdamwet toegepast in Carnisse, Oud-Charlois, Tarwewijk, Hillesluis en een aantal zogenaamde ‘hotspots’ verspreid over de stad. Wethouder Karakus wil de Rotterdamwet nog vier jaar voortzetten en uitbreiden met Bloemhof. Maar waarom eigenlijk? De Rotterdamwet gaat uit van het volstrekt verkeerde idee dat je een wijk verbetert door kansarmen te weren. Die mensen zijn niet het probleem, ze hébben een probleem, namelijk geen werk en gebrek aan inkomen. Uit de eigen evaluatie blijkt nergens dat de Rotterdamwet een positief effect heeft gehad op de genoemde wijken. Het voorstel om door te gaan met de Rotterdamwet is dan ook puur politiek besluit.

In de ronde, rode bak met die Rotterdamwet!

Leefbaar Rotterdam bedacht de wet en wil de maatregel “in de hele stad toepassen“, uitgebreid met een nieuwe “doelgroep”, de Midden- en Oost-Europeanen. De VVD is het daar mee eens. Jeannette Baljeu: “Wat ons betreft gaat de inkomenseis daarom ook voor heel Rotterdam gelden, op studenten en gepensioneerden na.” Op de website van de PvdA – waar verder elke scheet van de eigen wethouders breed uitgemeten wordt – geen woord over het plan van Karakus om de Rotterdamwet door te zetten en uit te breiden. Blijkbaar is er toch sprake van enige schaamte. Zowel Karakus als Leefbaar Rotterdam als de VVD geven nergens aan waar in de praktijk van de afgelopen jaren uit gebleken is dat de Rotterdamwet werkt. Dat is ook onmogelijk. Want de maatregel werkt niet.
Lees meer »

De Rotterdamse gemeenteraadsverkiezingen zijn belangrijk voor de stad en voor de Rotterdammers. Maar voor wie de ellende op Haïti tot zich laat doordringen heeft dat allemaal een stuk minder belang. De beelden en reportages zijn verschrikkelijk. Een natuurramp. Maar niet alléén een natuurramp.

Ik plaats hieronder een artikel van Alex de Jong – eerder gepubliceerd op de website van Grenzeloos – dat de achtergronden schetst van de ellende. “De eerste prioriteit is nu hulp aan Haïti”.

Lees meer »

De Rotterdamse Rekenkamer vindt dat de verantwoording van het college van B&W een te rooskleurig beeld geeft. Slechts 67 procent van de eigen doelstellingen zijn geheel of gedeeltelijk gehaald. Het ‘beste college ooit’ – volgens PvdA fractievoorzitter van Heemst – slaagde er niet in om de helft van die zogenaamde ‘targets’ te realiseren. B&W wijzen zelf de economische crisis aan als hoofdoorzaak van het missen van veel doelstellingen. Maar wie alleen bij mooi weer het roer recht weet te houden, kan beter aan de kant blijven.

Vier van de acht wethouders haalden het einde. In totaal 12 wethouders in vier jaar.

Het grote probleem is dat de evaluatie gebeurt op een technische en cijfermatige afrekening van vrij willekeurig gekozen, ambitieloze targets. Of het aantal hotelovernachtingen nou wat meer of minder uitpakt dan gehoopt, is interessant voor de hoteleigenaren, maar ik meet er het sociaal en economisch welzijn van de stad niet aan af. Dat het aantal sociale huurwoningen dat corporaties wisten te verkopen een stuk kleiner is dan het college wilde, vind ik al helemaal geen ramp. Ik vind het eigenlijk ook niet zo erg dat het college zijn nieuwbouw doelstelling niet haalde. Want als je vooral dure koopwoningen bouwt en je raakt ze aan de straatstenen niet kwijt, heeft het maar weinig zin om koste wat het kost door te bouwen tot de ‘target’ is gehaald.

Lees meer »

De verkiezingscampagne in Rotterdam ontwikkelt zich in een pril stadium al in de richting van een tamelijk absurd circus. De PvdA sluit Leefbaar Rotterdam uit. Maar inhoudelijk zijn de twee partijen het zó erg met elkaar eens dat Leefbaar Rotterdam klaagt over plagiaat en nog eens plagiaat. Zoek de verschillen. Marco Pastors wil het dit keer juist wél doen met de PvdA. Hij vindt blijkbaar dat de verschillen een stuk kleiner zijn dan in 2006.

En zo is het ook. De aanval op de Rotterdammers met de minst sterke schouders is volop geopend. We zitten midden in een crisis die bewijsbaar veroorzaakt is door de grootverdieners, bonusjagers en de maatpakken. En toch gaat het wijzende vingertje naar Mien met het AOW-tje, Ikram die met een HBO opleiding thuis zit, Bep met drie kinderen in de bijstand, Osman die het niet meer ziet zitten op school en Jeffrey die het zat is om door ‘toute’ politiek Rotterdam bestempeld te worden als hangjongere – het liefst weggepiept door één van de vele mosquito’s in de stad.

Lees meer »

PvdA-lijsttrekker Dominic Schrijer wil alle dertigduizend Rotterdammers in de bijstand een baan, een leerwerktraject of ‘vrijwilligerswerk’ aanbieden. Wie weigert wordt uit de uitkering gezet. Volgens Schrijer wordt Rotterdam daarmee in vier jaar tijd ‘werkloosheidsvrij’. Zoals altijd met plannen van Schrijer verhult de boodschap de lading op een ongekende manier. Rotterdam wordt natuurlijk helemaal niet ‘werkloosheidsvrij’ door mensen verplicht vrijwilligerswerk te laten doen of in perspectiefloze trajecten te dwingen. Al die mensen zijn met Schrijer’s plan straks niet minder afhankelijk van een uitkering. Of ze aan het eind van de rit meer uitzicht hebben op een baan met toekomst en een normaal loon is zeer de vraag.

1936

Het stoere plan van Schrijer is niet meer dan zure oude wijn in een klein nieuw zakje. De dwangarbeid is in Rotterdam al jarenlang staand beleid en er zit weinig nieuws in wat Schrijer nu naar voren brengt, behalve het ‘zakje’ van ‘Rotterdam in vier jaar ‘werkloosheidsvrij’. De claim van het college dat er in de afgelopen vier jaar 20-25.000 Rotterdammers ‘aan het werk geholpen’ zijn is niet meer dan een grove leugen. Zelfs volgens de eigen cijfers van SoZaWe gaat het niet om niet om 20.000 maar om 12.000 mensen die vanuit de bijstand uitstroomden naar een reguliere baan. Een groot deel daarvan is ‘uitgestroomd’ naar tijdelijk werk en uitzendbureau’s en daarna weer terug in de bijstand. Cijfers over hoeveel dubbele of driedubbele Rotterdammers er in dat getal van 12.000 zitten, en hoeveel mensen daarvan nu weer in de bijstand zit of behoort tot de categorie ‘geen werk en geen uitkering’, houdt de gemeente Rotterdam niet bij.

Lees meer »

Vanmiddag naar het nieuwjaarsfeest van de SP gewesst. Met gratis champagne en muziek van Maghreb Mania; gnawa, chaabi, reggae, rock en jazz met Marokkaanse, Surinaamse, Braziliaanse, Canadese en Nederlandse roots. De band was om te beginnen al geweldig.

Zelf mocht ik de jaarlijkse nieuwjaartoespraak houden. Hieronder de tekst waarvan ik vanmiddag her en der afweek en toevoegde, waardoor het toch een langer verhaal werd dan voorgenomen. Het was een enthousiaste bijeenkomst. Op naar 3 maart!
Lees meer »

Volgens een onderzoek van de Algemene Onderwijsbond (AOb) gaat de marktwerking in het inburgeringsonderwijs ten koste van de kwaliteit van de cursussen en leidt het tot verlies van banen bij ROC’s. Ook in Rotterdam dreigt het die kant op te gaan, nu zowel Zadkine als Albeda bij de gemeentelijke aanbesteding voor de inburgeringscursussen zo goed als buiten de boot zijn gevallen. De werkgelegenheid van honderden docenten bij de ROC’s is onzeker geworden, terwijl er geen enkele garantie is dat de nieuwe commerciële aanbieders in staat zijn kwaliteit te leveren. Die nieuwe aanbieders hoeven zich aan geen enkele CAO te houden, waardoor de arbeidsvoorwaarden er vaak slecht zijn. De concurrentie op loon en arbeidsvoorwaarden loopt zo uit op een spiraal naar beneden. Terecht dat de AOb hiertegen in het geweer komt.

De marktwerking leidt bovendien tot een grote bureaucratie en overhead waardoor amper de helft van elke euro voor inburgering terecht komt bij de inburgeraar in de inburgeringsklas. Dat blijkt uit een onderzoek van het onderzoeksbureau SGBO/BMC, uit oktober vorig jaar, naar de uitvoeringskosten van de Wet inburgering. De gemeente Amsterdam gaf opdracht voor dit onderzoek, nadat het televisieprogramma NOVA op 29 januari meldde dat de kosten van de inburgeringstrajecten in Amsterdam veel hoger waren in vergelijking met andere grote steden. Dat beeld wordt rechtgezet door SGBO/BMC: ook in de andere grote steden wordt vijftig procent of meer uitgegeven aan de uitvoeringskosten.
Lees meer »

Ook al mag er van Wouter Bos niet meer over gesproken worden: het gaat slecht met de PvdA. Ronald Plasterk vindt zijn partij te elitair, volgens Diederik Samsom is de PvdA in een ‘deplorabele staat’ en Paul Tang roept op tot pessimisme, omdat de PvdA ‘verzuimd heeft om te reageren op de structurele veranderingen in de maatschappij’. Ook in de rest van Europa zitten de sociaaldemocraten in de hoek waar de klappen vallen. Alle analyses wijzen er op dat er  meer aan de hand is dan een tijdelijke electorale dip. De traditionele sociaaldemocratie schudde in de afgelopen decennia de oude ideologische veren af, terwijl een nieuw verenpak uitbleef. Wat overblijft is een kale kip, wanhopig op zoek naar die plekken in het hok waar nog een graantje mee te pikken is.

‘De PvdA is geen partij van de arbeiders meer’. Zowel van links als van populistisch rechts is dát vaak het eerste commentaar op de teloorgang van de sociaaldemocratie van weleer. In die constatering zit een kern van waarheid, maar het is niet het cruciale probleem. De PvdA was nooit een partij waarin blue collar arbeiders de boventoon voerden. Qua sociale samenstelling is de PvdA sinds jaar en dag eerder een partij van ambtenaren, onderwijzers, lokale beleidsmakers en van de progressieve middenklasse. Wat dat betreft is er weinig nieuws onder de zon.

Lees meer »