Dit is dus waar het in werkelijkheid om gaat: ‘kijkcijfers’ i.p.v. daadwerkelijke cijfers.

Braaaaak!

Peter R. de Vries gaat gelijk krijgen!

http://www.ad.nl/ad/nl/1022/Celebs/article/detail/457907/2010/01/09/Peter-R-de-Vries-Voor-Wilders-moet-je-straks-onderduiken.dhtml

Geplaatst: 15 januari 2010 06:05, laatste wijziging: 15 januari 2010 12:01

van onze redactie binnenland

DEN HAAG – Miljoenen Nederlanders moeten binnenkort controleambtenaren binnenlaten, zonder verdenking, maar op straffe van verlies van kinderbijslag, AOW of bijstand.

19 reacties

Ook voor weduwen en weduwnaren, wezen en oudere arbeidsongeschikten geldt: wie de controleur niet binnenlaat, wordt daarvoor gekort. Dat staat in een wetsvoorstel van het kabinet dat in behandeling is bij de Tweede Kamer. De kinderbijslag wordt in het wetsvoorstel wanneer de controleambtenaar niet binnenmag in zijn geheel ingehouden, de andere uitkeringen voor de helft. Rechtsgeleerden achten het wetsvoorstel in strijd met het thuisrecht van burgers, dat is vastgelegd in de grondwet, en met het Europese Verdrag voor de Rechten van de Mens.

Op grond van de nieuwe wet mogen gemeenten, de Sociale Verzekeringsbank en het UWV zelf bepalen wanneer zij toegang tot iemands woning willen. Dit om na te gaan of iemand echt alleen woont, of zijn eigen kinderen verzorgt.

Draagvlak
Het kabinet acht de wet noodzakelijk om ‘het draagvlak van sociale voorzieningen’ in de samenleving te behouden. Van het wetsvoorstel moet ‘een preventieve werking’ uitgaan. Maar het kabinet verwacht dankzij de ruimere controlebevoegdheden níet meer fraude op te sporen dan nu het geval is. Dit omdat het allang is toegestaan huisbezoeken te doen bij burgers, als zij worden verdacht van fraude.

Het doorzoeken van een woning van iemand die niet verdacht is, mag sinds 2007 alleen nog wanneer de burger vrijwillig meewerkt. Veel gemeenten willen echter al bij de eerste aanvraag van een uitkering een kijkje kunnen nemen in de woning van de aanvrager; het wetsvoorstel moet dat mogelijk maken.

Een meerderheid in de Tweede Kamer stemt dinsdag waarschijnlijk in met een wetswijziging die inhoudt dat mensen met een bijstandsuitkering die een arbeidshandicap hebben, een inkomen ónder het minimumloon krijgen wanneer ze aan het werk gaan. ABVAKABO FNV maakt zich ernstig zorgen. “Dit is de eerste aanzet tot het onderuit halen van het wettelijk minimumloon (WML), in feite de basis van ons sociale zekerheidsstelstel”, zegt José Meijer, bestuurder van ABVAKABO FNV. “Mensen die het al moeilijk hebben op de arbeidsmarkt worden keihard getroffen.”

Staatssecretaris Klijnsma wil met de proef de komende 2,5 jaar onderzoeken of arbeidsgehandicapten die nu een bijstandsuitkering ontvangen, door de inzet van loondispensatie eerder een reguliere baan vinden. Dit houdt in dat werkgevers alleen betalen voor de productieve uren van de arbeidsgehandicapte. Voor de improductieve of onrendabele uren ontvangt de gehandicapte een aanvulling uit de uitkering.

ABVAKABO FNV verzet zich fel tegen dit voorstel. Mensen die weinig productieve uren werken en veel loonaanvulling uit de uitkering nodig hebben, krijgen straks een inkomen beneden het WML. De vakbond vindt het schandalig dat mensen een inkomen ontvangen dat lager ligt dan het WML, terwijl zij naar vermogen arbeid verrichten.

Gezien de slechte economische situatie en het afnemend aantal banen acht ABVAKABO FNV de kans groot dat voor een aantal mensen uit de proef het volgende scenario waarheid wordt: men stroomt in de nieuwe systematiek in, kan vervolgens geen baan vinden bij een reguliere werkgever en komt uiteindelijk voor werk toch terecht in het SW-bedrijf. Maar tegen beduidend slechtere arbeidsvoorwaarden dan die nu gelden voor werknemers in de Sociale Werkvoorziening. Daarmee wordt de afbraak van de cao Sociale Werkvoorziening eveneens ingezet.

Ook over de termijn waaronder men onder het WML werkt, maakt de vakbond zich zorgen. Het gaat om een proef van 2,5 jaar, maar de uiteindelijke beslissing voor invoering ligt bij de partijen die na 2012 in de Kamer vertegenwoordigd zijn. De staatssecretaris wil tijdens de pilot vaststellen hoe lang iemand onder het WML mag werken. In het ergste geval is dat dus 2,5 jaar. De Tweede Kamer is er ondanks herhaaldelijk aandringen niet in geslaagd om de termijn vooraf vast te leggen.

Voor de mensen die nu in de proef instromen, kan deze tijdelijke wet daarom definitieve gevolgen hebben. “Wij zullen de proef in elk geval met argusogen volgen”, zegt Meijer, “maar het blijft onbestaanbaar dat een meerderheid in de Tweede Kamer lijkt in te stemmen met een proef die mensen, die het op de arbeidsmarkt al zo moeilijk hebben, keihard treft en die de wet op het minimumloon ondermijnt.”

Soms als alles tegen zit qua geld, neem ik me voor om medicijnen via een of ander bureau te gaan slikken.
Ze nemen je dan op,je verblijft in een soort van ziekenhuis. Het kan om menopauze gaan, diabetica of alles wat los of vast zit..
Meestal gebeurt er dan weer iets zodat ik me niet aanmeld als proefkonijn.
Want eigenlijk lijkt het me nogal eng om ergens van Godverlaten op een kamer in Heerlen niet meer uit een coma te komen.
Misschien verkrachten ze je daar wel, zei een vriendin pas toen ik haar wees op de advertentie waarin een farmaceutische club vrouwen boven de 40 zocht.
Met reiskosten en 10 dagen medicijnkonijn zijn a 2300 euro.
Een tijd geleden meldden wat studenten zich aan en na gebruik van medicijnen(die ze op je testen)een rode bolle blaaskop kregen,hun magen leeggepompt en weken later waren ze nog van slag.Misschien wel blijvend.
Het is ook van de gekke dat er over werk gesproken wordt en er dan gelijk iets van inpakken bij een supermarkt als voorbeeld dient.
Zou iemand zonder werk echt niks anders kunnen?
De eerste vraag zal moeten zijn:waarom werk je niet?
Durf je wel te werken?
Blijft u thuis voor de kinderen?
Bent u wel in staat te werken?
Wat denkt u van eerst wat werkervaring opdoen(of stage lopen) bij iets wat u boeiend vindt en ambieert!
Nu heb ik zelf nog nooit een inpakker bij een supermarkt gezien, dus waarschijnlijk Schrijer ook niet.
Misschien lijkt het hem wel handig.
Het idee komt van dat vrouwtje Mees, die schoenpoetsers zo romantisch vindt in New York..
Op zich kan iedereen wel wat doen.
De een voert alle eendjes elke dag en loopt dan steeds bij Aldi langs omdat een heel wit daar 49 cent kost(info ligt op straat).
Bij supermarkten zoals AH ligt het een beetje ingewikkelder. Daar nemen ze stagiaires aan die vakken vullen via het Albeda.
Hoeveel verdienen jullie hier, vroeg ik vandaag maar eens.
Kreeg als stagiaire bij een tijdschrift 300 destijds.
Zij krijgen minder dan 300 euro.
200?
Nu er mensen zijn die keihard werken en anderen die op hun luie reet liggen(dat is het idee), moet me toch iets van het hart.
Waarom geeft de wethouder niet gewoon een opdracht als je hem mailt of even aanspreekt?
Kan je gelijk 50 mensen plaatsen, die mee willen helpen maar ook vaak niet weten hoe!
Het zou hem sieren als hij met een voorbeeld komt en niet zo oeverloos blijft preken.
Het is een kaasboer, zei pas iemand me.
Ik dacht meer aan een boekhouder.
Het lekker globaal houden, heeft wel zijn voordelen.
Je lult dan steeds maar een eind weg.
Als een riedeltje.
Treedt hij in detail en gaat hij zich werkelijk verdiepen, dan komt het probleem weer boven dat als een moeder heel de dag afwezig is, haar kinderen alleen zijn.
Want meestal passen ouders uit een duur milieu op andere kids als ze er beter van worden.
Niet uit menslievendheid.
Om terug te komen op het werken voor een uitkering.
Stel dat je straten moet vegen van Dominic , dan kan je toch beter via een uitzendbureau aan de slag gaan.
Ergens koekjes inpakken voor een normaal loon.
Hoor van veel eenoudergezinnen dat ze nu werken in de voor en naschoolse opvang en 1300 verdienen.
Ze zijn hun huursubsidie,zorg en kindertoeslag kwijt.
Maar ze werken wel mee, omdat ze zich anders misschien teveel gaan ergeren aan het nieuws, zich vervelen of niemand meer tegen komen.
Ik geef de wethouder een tip: Noem het Werkende Wijken.
Klinkt veel beter .
Vind dat als hij zijn externe wethouder wegdoet en zijn ambtenaren van buiten de stad laat afvloeien,er banen genoeg vrijkomen in Rotterdam.
Want wees eerlijk:Is het normaal dat ik iemand uit een dorp moet vragen of ik hier(in deze wereldstad) iets mag?
Geef mij dan Asscher maar die hoertjes boven de 23 pas wil laten pezen.
Daarin geloof ik wel.
Die meisjes(dames zoals hun pooier ze noemt) van 4 tot 8 snachts een break wil geven vanwege het gevaar en de dronken lorren.
Nu er in Haïti geneukt wordt voor een boterham, lijkt het me beter om een partij condooms vanuit Rotterdam te sturen en neem gelijk wat van die wezen mee terug.
Rotterdamse dames zijn namelijk gek op zorgen.
Ze weten niet beter!

Rotterdam naïef in streven naar nul werklozen
20 januari 2010, 11:39 uur. Helene Seevinck, helene.seevinck@rePublic.nl Rotterdam moet binnen vier jaar de eerste werkloosheidsvrije stad van Nederland zijn. Wethouder Dominic Schrijer begint dit voorjaar in twee wijken. De ambities zijn groot, de kans op falen nog groter.
0 reactie(s) Print dit artikel | Tip de redactie
‘Het is natuurlijk moeilijk vooraf te zeggen, maar de effecten van dit soort projecten vallen vaak erg tegen, tenminste, als het je doel is om mensen blijvend aan werk te helpen. Het is in ieder geval tot nu toe nog niemand gelukt’, zegt Paul de Beer, bijzonder hoogleraar Arbeidsverhoudingen aan de UvA. Hij doelt op eerdere projecten als de banenpools, het jeugdwerkgarantieplan, de Megabanenmarkt in Amsterdam en de Melkertbanen. ‘Vooral de doorstroom naar een reguliere baan is een probleem. Dat lukt vaak maar voor een heel kleine groep.’

Ook Jaap van der Aa ziet in die doorstroming de bottleneck. Hij was in 2001 wethouder in Amsterdam en destijds verantwoordelijk voor de – mislukte – Megabanenmarkt. ‘Ik juich dit plan van Schrijer wel toe. Elk initiatief in deze richting is een enorme stap voorwaarts. Maar het moet wel samengaan met het creëren van werk. Het liefst in het bedrijfsleven, want daar zijn veel meer mogelijkheden om door te stromen. Dat schortte er onder meer aan op de Megabanenmarkt: te weinig banen in het bedrijfsleven.’

In de jaren zeventig van de vorige eeuw kon iemand nog werkloos zijn als bewuste keuze. Maar die tijd van leven en laten leven is voorbij. ‘De dominante visie is nu dat iedereen moet meedoen in de maatschappij’, zegt hoogleraar De Beer. Hij vindt dat er op die visie nog wel het een en ander is af te dingen. ‘Er is een groep mensen met complexe problematiek op sociaal of psychologisch gebied die je niet zomaar aan het werk krijgt. Het is niet reëel om die mensen zomaar een baantje te geven.’

Het argument dat iedereen moet bijdragen aan de samenleving blijkt voor vrijwel iedereen aanvaardbaar. ‘Als dat is wat je wilt laten zien, is dit wel een goede manier’, zegt De Beer. En zelfs de Amsterdamse Bijstandsbond kan zich in dat argument vinden. Maar voorzitter Piet van der Lende vindt het plan van Schrijer ‘misleidend’. ‘Hij wil mensen boodschappen laten inpakken voor klanten van de supermarkt. Het gaat niet om volwaardig werk. Deze baantjes bieden geen uitzicht op reguliere arbeid.’ Ook universitair docent Sociologie Erik Snel van de Erasmus Universiteit in Rotterdam vindt het belangrijk dat mensen niet ‘zomaar op baantjes worden gezet’. ‘Maar ik ken Schrijer als een integer man, hij zal dit zeker goed aanpakken.’

Er mag dan vertrouwen zijn in de Rotterdamse wethouder en zijn motieven, in de maatregelen zelf zien maar weinigen brood. Wetenschappers pleiten al jaren voor een meer experimentele opzet van projecten die mensen aan het werk moeten helpen. De Beer: ‘Zo kunnen we onderzoeken wat wel en wat niet werkt. Maar de politiek wil niet experimenteren met werklozen. Terwijl dergelijk onderzoek heel gebruikelijk is om medicijnen te testen.’