Gisteren presenteerden de fractievoorzitters van PvdA, VVD, D66 en CDA het coalitieacoord 2010-2014. De titel van het 21 pagina’s tellende stuk (’Ruimte voor talent en ondernemen’) geeft het min of meer al aan: de liberale fracties in de raad drukken een fors stempel op de nieuwe coalitie. Zo gaat de OZB in twee stappen met een paar procent omlaag, gaat het college fors snijden in de gemeentelijke organisatie (1000 ambtenaren minder) en bekijkt het nieuwe stadsbestuur of, en welke, gemeentelijke diensten verzelfstandigd kunnen worden. Het liberale en rechtse stempel op de nieuwe coalitie blijkt ook uit de samenstelling van het college. Met 14 zetels krijgt de PvdA drie wethouders, terwijl VVD, D66 en CDA – 11 raadszetels – met vijf wethouders een meerderheid in het stadsbestuur krijgen, zelfs als je de burgemeester optelt bij het PvdA smaldeel.

Dominic Schrijer blijft wethouder, maar hoe zuur zijn de druiven voor de PvdA?

De conclusie dat de PvdA zich een behoorlijk oor heeft laten aannaaien ligt voor de hand. Het lijkt alsof er voor de PvdA-onderhandelaars maar drie dingen telden: Schrijer, Karakus en Kriens moeten in het college. De VVD en D66 hebben hun strategische positie in de onderhandelingen (’kijkt uit, anders zitten we zo om tafel met Marco Pastors’) optimaal gebruikt. Belangrijke speerpunten van de PvdA uit de vorige periode – armoedebestrijding, wijkaanpak/Pact op Zuid – komen nauwelijks of niet terug in het coalitieakkoord. En waar in de vorige periode nog was voorzien in een speciale wethouder Integratie & Participatie, gaat het nu alleen nog maar over inburgeringscursussen en is het woord ‘participatie’ beperkt tot ‘arbeidsparticipatie’. Het coalitieakkoord is onmiskenbaar een koerswijziging naar rechts. Maar vooral een visieloos stuk dat een bestuurlijk/ambtelijke sfeer ademt om vooral niet te veel te veranderen en waarin de forse bezuiniging van 255 miljoen euro op jaarbasis de belangrijkste rode draad is. Als het aan de nieuwe coalitie ligt krijgt Rotterdam de komende vier jaar een liberaler, maar vooral een ‘minder van hetzelfde’ beleid.

Lees meer »

Nee, dit blog gaat niet over Feyenoord en Ajax, over rellen en de KNVB beker. Gisteren pleitte de Raad voor Verkeer en Waterschap in een advies aan het kabinet voor het samengaan van de Rotterdamse en Amsterdamse havenbedrijven en voor meer samenwerking tussen de grote zeehavens tussen Le Havre en Hamburg. Intensievere samenwerking “voorkomt dat meerdere havenbedrijven op dezelfde goederenstroom mikken waardoor er overcapaciteit kan ontstaan”, aldus de Raad. Bovendien raakt de belastingbetaler dan een stuk minder geld kwijt aan onzinnige en uiteindelijk onrendabele investeringen.

Ik vond namens de SP bij de afgelopen verkiezingen al dat meer samenwerking in plaats van het opdrijven van de concurrentie tussen havensteden hard nodig is. Daar hebben de havensteden, de belastingbetaler én de havenarbeiders voordeel bij. We stelden in ons verkiezingsprogramma: “Havenwerkers in Rotterdam, Antwerpen, Hamburg en Amsterdam zijn gebaat bij betere afspraken tussen de Noord-Europese havens om de concurrentie op basis van arbeidsvoorwaarden en veiligheid tegen te gaan. Meer samenwerking is ook dé manier om te komen tot een groene en een schone haven.”

Lees meer »

Na de verkiezingen van drie maart en het gedoe met de hertelling in de weken daarna is er sprake van een relatieve politieke windstilte op het stadhuis. De bijna twee dozijn nieuwe raadsleden werken braaf het inwerkprogramma af, van het ‘demissionaire’ college horen we nog maar weinig en achter de schermen wordt driftig geknutseld aan een nieuw college van B&W. Zelf heb ik de vermoedelijke samenstelling daarvan in de nacht van 3 op 4 maart op de achterkant van een bierviltje geschreven: een midden gevalletje met VVD, CDA, D66 en PvdA. De ‘verkenning’ van Pieter Winsemius hadden we gerust kunnen overslaan, de uitkomst stond voor meer dan negentig procent bij voorbaat vast.

Ga maar na. De PvdA kan – na honderd keer vóór de verkiezingen roepen dat een stem op de PvdA een stem tegen Leefbaar Rotterdam is – de bocht niet maken naar een zogenaamde grote coalitie, met of zonder buffer in het midden. Daarmee komt de bal te liggen bij D66, die met de uitslag van drie maart in zo goed als alle gevallen ‘nodig’ is, en in mindere mate bij de VVD en het CDA.
Lees meer »