Het is inmiddels meer dan 7 jaar (nl. 25 april 2003) geleden dat ik de toenmalige PvdA-fraktie een rondleiding heb gegeven in het buitengebied van de deelgemeente Hoek van Holland (http://www.debonnen.nl/html/werkbezoek_pvda.html). Richard Moti maakte daar toen ook onderdeel van uit. Dat was dus nog aan het begin van de bestuursperiode 2002-2006. Tijdens deze excursie werd verteld over de kansen en mogelijkheden in deze Rotterdamse polders en ook werd inzicht gegeven in de risico´s en bedreigingen. Diverse onderwerpen kwamen aan bod, zoals het ontwikkelingsplan Oranjebuitenpolder met de wens een expositiepark (Floriade 2012?) te realiseren. Er is gesproken over de gebrekkige waterhuishouding en de consequenties van de aanleg van de tweede ontsluitingsweg en “nieuwe natuur” in het kader van de Ecologische Hoofdstructuur. Er werd toen ook aandacht gevraagd om een uitgiftebeleid te formuleren voor gemeentelijke landbouwgrond om zo goede en gewenste ontwikkelingen te kunnen stimuleren en faciliteren. Voorts werd het belang onderstreept om te komen tot een integrale visie op landbouw, landschap en natuur in de Bonnenpolders. Dit belang werd erkend en uiteindelijk heeft dit geleid tot de PvdA-motie in november 2003 om uiteindelijk in het tweede kwartaal van 2004 een integrale gebiedsvisie op de Bonnen gereed te hebben. Deze motie werd unaniem aangenomen in de deelgemeenteraad van Hoek van Holland.

Inmiddels zijn we dus 7 jaar verder. Op het terrein waar men indertijd de Floriade 2012 had gedacht vinden nu grondsaneringswerkzaamheden plaats. Het bos in de Oranjebuitenpolder is nooit groter geworden. Wel heeft de planologische onzekerheid geleid tot een toenemende verrommeling, verloedering en verpaupering van het gebied. Voor de Bonnenpolders geldt dat de integrale gebiedsvisie niet in het tweede kwartaal van 2004 gereed was, maar pas in het derde kwartaal van 2006 werd vastgesteld. Vervolgens is deze niet uitgevoerd. Wel is de zogeheten tweede ontsluitingsweg aangelegd. Daar is geen bezwaar tegen gemaakt omdat ook de andere problemen in het gebied zouden worden opgelost. Het blijkt echter dat de pachtboeren zijn uitgeleverd aan de vastgoedspeculanten om een snelle(re) verwerving van de gronden voor deze ontsluitingsweg mogelijk te maken. De andere knelpunten zijn nog steeds niet opgelost. De verbetering van de waterhuishouding wordt nog steeds geblokkeerd door de grootgrondbezitters in de hoop dat de polders nog eens blank komen te staan en ook de laatste pachtboeren omvallen. De gewenste ontwikkeling van de Ecologische Hoofdstructuur wordt gefrustreerd. De biologische landbouw in het gebied is vernietigd, de natuurcamping ontmanteld, het paardenpension bestaat niet meer, er worden geen stageplaatsen meer aangeboden, er worden geen lessen natuur- en milieueducatie meer gegeven, er zijn geen kleinschalige en “stille” evenementen meer die passen in het karakter van het gebied, er is nog steeds geen goede recreatieve ontsluiting en de kleinschalige (en anonieme) zorgfunctie bestaat ook niet meer. Er is dus in de afgelopen jaren onder regie van de (deel)gemeente veel maatschappelijke en persoonlijke schade ontstaan.

Richard Moti heeft de situatie dus 7 jaar geleden met eigen ogen kunnen zien. Hij wordt van harte uitgenodigd nog eens te komen kijken. Hij kan dan zien dat kansen en mogelijkheden onbenut zijn gebleven en dat de vastgoedspeculanten vrij spel kregen. Het heeft in die afgelopen 7 jaar geen verschil gemaakt of iemand van Leefbaar Rotterdam de politieke baas was van het OBR of dat het een PvdA-wethouder was: het ambtelijke gerommel met de uitgifte van gemeentelijke landbouwgrond in (tijdelijke) pacht werd gewoon voortgezet. Net als bij de verhuur van ander gemeentelijk vastgoed (http://www.rekenkamer.rotterdam.nl/templates/mercury.asp?page_id=6553&id=5) “zoeken” de vastgoedmedewerkers een kandidaat in het eigen netwerk en is uiteindelijk onduidelijk waarop hun persoonlijke voorkeur is gebaseerd. Er is nog steeds geen sprake van een rechtvaardig, transparant en objectief uitgiftebeleid.

Van volksvertegenwoordigers mag worden verwacht dat men primair loyaal is aan de eigen principes en beginselen en dat de persoonlijke posities van partijgenoten in het openbaar bestuur of het ambtelijk apparaat daaraan ondergeschikt zijn. De politieke ambitie behoort te zijn het behalen van de maatschappelijke resultaten en het realiseren van de publieke doelen die zijn vastgelegd in een coalitieakkoord. Men vervult immers deze functie om van betekenis te kunnen zijn voor de samenleving in zijn geheel en van “rood” mag daarbij worden verwacht dat men extra aandacht heeft voor de mensen aan de onderkant van de samenleving. Van “groen” mag worden verwacht dat men extra aandacht heeft voor natuur, milieu en duurzaamheid. Met de PvdA-motie uit november 2003 (http://www.debonnen.nl/motie_gebiedsvisie.html) zijn mensen meegenomen in een traject dat hen een perspectief beloofde op een goede oplossing en uitgenodigd deel te nemen in dit gebiedsontwikkelingsproces (http://www.debonnen.nl/html/uitnodiging%20overleg%20september%202004.pdf). Het geeft daarbij geen pas genomen besluiten, gemaakte afspraken, gedane toezeggingen, gewekte verwachtingen en uitgesproken intenties in het kader van het Gebiedsontwikkelingsplan De Bonnen (http://www.debonnen.nl?html/06047%20Rapport%20Gebiedsontwikkelingsplan%20de%20Bonnenv2.pdf) te negeren en hen eerst als prooi uit te leveren aan de vastgoedspeculanten en vervolgens het morele niks van ambtelijk Rotterdam op hen los te laten (http://www.bds.rotterdam.nl/content.jsp?objectid=213660). Dat heeft nu eenmaal niets met “rood” en “groen” te maken. Van volksvertegenwoordigers mag niet alleen een kaderstellende rol worden verwacht, maar ook een controlerende. Dat vereist een zelfstandige, kritische en onafhankelijke positie en het dualisme biedt daarvoor in onze lokale democratie ook de ruimte. Met kritiekloos lezen van ambtelijke notities, blindelings volgen van bestuurlijke partijgenoten en onvoorwaardelijke loyaliteit aan hen, bewijst men de Rotterdamse burgers, ondernemers, organisaties en instellingen geen dienst. Het opkomstpercentage bij de lokale verkiezingen is een aardige indicatie over het vertrouwen dat men heeft de lokale politiek. Dat percentage is in Rotterdam erg laag en dat heeft zijn oorzaken.

Het is dan ook te hopen dat Richard je uitnodiging aanvaart. Mooie woorden en fraaie teksten krijgen immers pas echt betekenis door de uitvoering die men eraan geeft. Het is goed te lezen dat de lokale overheid “gebiedsgericht werken” en “burgerparticipatie” hoog in het vaandel heeft staan, maar de betrouwbaarheid en de geloofwaardigheid hiervan blijkt pas in de praktijk.

Het is me volstrekt onduidelijk wat het ene met het andere te maken heeft Willem. Wat wil je hier nu mee zeggen? Mag volgens jou iemand alleen minister worden van WWI als diegene in een corporatiewoning onder de huurgrens woont? Alleen als diegene een inkomen van Jan Modaal heeft? Waarom? Zou een minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid naar jouw mening zelf in de bijstand moeten hebben gezeten en anders geen goede minister kunnen zijn? Ik hoop dat ik de verkeerde conclusies trek en dat je het niet zo bedoelt.

De reactie van de Stichting de Bonnen op het coalitie-akkoord is te vinden op de lijst van ingekomen stukken van de gemeenteraad van Rotterdam (http://www.bds.rotterdam.nl/dsc?c=getobject&s=obj&!sessionid=1do!M9xXGwuCBPegM35UuUC!RV1zySvofBaqyo3l50uZxzYXp1K38HdWziQW2wD1&objectid=213538&!dsname=bsd2i&isapidir=/gvisapi/). Hierop is ook vermeld de evaluatie van de maatschappelijke resultaten welke de afgelopen 8 jaar zijn behaald in de Bonnenpolders, evenals op de lijst van ingekomen stukken van de deelgemeente Hoek van Holland (http://www.deelraadinfo.nl/dsresource?objectid=53092&type=org). Het contrast tussen de werkelijkheid en de teksten in verkiezingsprogramma´s, beleidsprogramma´s en een coalitieprogramma bleek groot.

Spoedig zal het leiderschap van de nieuwe wethouder Groen, Buitenruimte en Duurzaamheid duidelijk worden. In de periode dat ik zelf bestuurder was van de deelgemeente Hoek van Holland (1994-1998) verscheen een interessant werk van een partijgenoot van haar, te weten Gerard Schouw. Het ging hier om het werk “Bestuursstijlen van wethouders, functioneren in de praktijk”. Later verscheen van hem “Stijlen van besturen, over leiders, managers, verbinders, ambassadeurs en beheerders”. Het is aanbevelenswaardige literatuur voor een ieder die een functie in het lokale bestuur vervult of de ambitie heeft dit te willen doen. Spoedig zal blijken of de nieuwe wethouder Groen, Buitenruimte en Duurzaamheid op het pluche zit als “beheerder” of dat zij daadwerkelijk maatschappelijke resultaten wil bereiken en van betekenis wil zijn. Loop zij ook aan de leiband van het ambtelijk apparaat of geeft zij zelf leiding en wil zij de geformuleerde ambities realiseren en woorden in daden omzetten? De toekomst gaat het leren.

@4 Joan neemt voortdurend het woord “intelligent” in de mond en praat over een “seniele ouwe gast”, over paddo’s en “tenkinde gaan”, maar begrijpt zelf zogenaamd niet wat het “ene” (?) met het “andere” (?) te maken heeft en haalt er, om de aandacht af te leiden van waar het om gaat, weer hele andere zaken bij zaken bij, zoals in dit geval of een minister van sociale zaken zelf moet hebben ervaren wat het betekent in de bijstand te zitten. Moet ik nu echt gaan uitleggen dat een minister met een hypotheek van €645.000 geen salaris maar een schuld ter hoogte van dat bedrag heeft? Een minister met een koopwoning van €563.822 en een tophypotheek van €645.000 loopt een groot risico bij een daling van inkomen en zeker als het hebben van dergelijke schulden bij politici van een partij die in veel gemeenten de dienst uit maakt eerder regel dan uitzondering wordt. Als de woning verkocht moet worden, bestaat er een groot risico dat een restschuld over blijft van meer dan het verschil tussen deze bedragen. Overigens heeft de gemeente den Haag (waar Donner woont) hiervoor een oplossing (?):
http://www.huizenmarkt-zeepbel.nl/17-02-2010/vangnet-voor-haagse-huiseigenaren/
Waar het hier om gaat is dat een minister met een koopwoning van €563.822 en een tophypotheek van €645.000 er persoonlijk groot financieel belang bij heeft dat de waarde van deze woning stijgt en in ieder geval niet daalt. In Nederland wordt dit bereikt door het kunstmatig creëren van een schaarste, o.a. door massale sloop, benieuwd of Joan de woorden “Vogelaarwijken” en “van der Laanwijken” begrijpt, en door allerlei potjes die, o.a. door het mogelijk te maken extra geld te lenen, starters in staat moeten stellen om huizen te kopen die ze niet kunnen betalen en die hierdoor alleen maar nog duurder worden, waardoor uiteindelijk alleen de speculanten gesubsidieerd worden met belastinggeld dat niet meer aan betaalbare huisvesting voor de burger besteed kan worden terwijl aan de andere kant probleemhypotheken ontstaan, met als mogelijk gevolg dat weer met veel belastinggeld banken gered moeten worden enz. De burger en zeker degenen voor wie de PvdA zegt op te komen, hebben hele andere belangen. Zij hebben belang bij het voldoende beschikbaar zijn van betaalbare huisvesting, maar deze belangen worden verkwanseld door politici die zelf hieraan tegenstrijdige belangen hebben. Zie ook:
http://www.bureaucratieindeadvocatuur.nl/audit/artikelen/jaarcongres_en_demonstratie_over_kredietcrisis_2.php
http://www.mejudice.nl/artikel/101/op-zoek-naar-de-wortels-van-de-kredietcrisis
http://www.bureaucratieindeadvocatuur.nl/audit/artikelen/audit_voor_leedstichtingen_2.php
Het is mij inmiddels duidelijk geworden dat Joan min of meer dienst doet als een spreekbuis van de falende elite en dat de door mij gegeven informatie voor Joan daarom onwelgevallige informatie is en ik verwacht daarom dat Joan ook hier weer zogenaamd niets van begrijpt. Op een onderdeel, waar Joan de inkomens van de ministers er bij haalt, heeft Joan wel een punt: ik heb nooit een aanwijzing gezien dat zich bij politici van de SP dit soort belangenverstrengeling heeft voorgedaan. Dit zou er mee te maken kunnen hebben dat de afdrachtregeling het voor de politici van de SP onmogelijk maakt om zulke extreme schulden aan te gaan als bij de politici van de PvdA normaal lijkt te zijn. Ook zou een rol kunnen spelen dat de afdrachtregeling de SP minder aantrekkelijk maakt voor opportunistische carrièremakers.

Ik zie nu dat de link waarvan ik dacht dat die niet zou werken toch werkt. Het werkt dus toch iets anders dan ik hiervoor aangaf. In ieder geval werken de links in de reacties van Leen Vreugdenhil wel als je het haakje sluiten en, als die er zijn, de tekens daarna, verwijdert.

Willem, vanwaar al die agressie? Ik zei zelf al dat ik hoopte dat ik je verkeerd begrepen had en kennelijk bedoelde je het ook anders dan door mij opgevat. Maar waarom je dan in repliek super-sgressief moet worden en de hele middag van zo’n Goddelijke dag als vandaag kennelijk aan je voorbij laat gaan om Internet-linkjes op te zoeken, het gaat mijn verstand te boven.

Je bewering zou hout snijden, als voormalig minister Vogelaar tot een partij zou behoren die de hypotheekrente-aftrek ongemoeid zou willen laten, quod non. Het is een vreemde aanname die veel over je zelf zegt, als je ervan uitgaat dat de bevlogenheid van een voormalig communist en voormalig vice-voorzitter van de FNV weg is voor een paar rottige centen. Want daar komt het wel op neer als je de waarde aftrekt van de schuld.

Als je echt denkt dat iemand zichzelf in een positie zou manupileren om minister van volkshuisvesting te worden om dusdoende de waarde van de eigen woning te laten toenemen dan denk ik toch echt dat je wat buiten de realiteit staat. Die realiteit was, dat minister Vogelaar een gedegen achtergrond had als bestuurder, veel kennis van zaken had, met name op het terrein van de integratie. En om die redenen is ze gevraagd als minister toe te treden tot het vorige Kabinet. Zo gaat dat meestal. Er is in Nederland geen sprake van complotten om de waarde van het eigen woningbezit via een ministerspost te doen toenemen. Als je daar anders over denkt is dat je goed recht, zoals het dan eveneens mijn goed recht is te denken dat je ietwat buiten de realiteit staat.

Willem, sorry, ik wil je niet kwetsen, maar ik haak af. Als je even terug gaat naar je eigen link over die hypotheken en je eigen tekst terug leest dan zie je dat je het zelf hebt over een minister van wonen en wijken hebt en dat het bedrag van de hypotheek als je de link aanklikt overeen komt met uitsluitend de link van Vogelaar.

Wat je er verder aan opgeklopte toestanden en links overheen gooit, ik hoop dat je jezelf amuseert, maar ik heb wat beters te doen.

Nou, een stuk liever Peter van Heemst dan Kartika Liotard. Als je nou 22 jaar lid bent van de SP en zogenaamd de idealen van die partij bent toegedaan, dan zorg je toch niet voor zo’n rel een week voor de verkiezingen. Daar had dan toch – na 22 jaar – nog wel een weekje bijgekund. Met dat soort bevriende volksvertegenwoordigers heeft de SP geen vijanden meer nodig.