De knutselaars aan paars-plus willen een kabinet dat “op enige afstand van de Kamer staat” en een coalitieakkoord op hoofdlijnen. Informateur Tjeenk Willink zegt het zo in zijn eindverslag: “Een grotere afstand dan nu ligt ook voor de hand vanwege de spanning tussen de gepolariseerde situatie voor de verkiezingen en de werkelijkheid daarna.” In de bijlage van dat rapport geeft Tjeenk Willink aan waar het volgens hem echt om gaat: “Om de crises, nationaal en Europees, het hoofd te bieden, zijn ingrijpende veranderingen nodig. Die veranderingen zijn alleen uitvoerbaar wanneer daarvoor een breed maatschappelijk draagvlak ontstaat.” Oftewel: hoe verkopen we het slechte nieuws aan zestien miljoen Nederlanders?
Of het kabinet van VVD-PvdA-D66-GroenLinks er daadwerkelijk gaat komen hangt af van de bereidheid van de PvdA en GroenLinks om verantwoordelijkheid te dragen voor een rechts crisis-beleid. En dus van de bereidheid om in vergaande mate naar de pijpen van de VVD te dansen, die als coalitiepartij in een paars-plus kabinet een stevige rechtse meerderheid in de tweede kamer achter de hand heeft. Of de façade van “een scherper en open debat tussen de regering en de controlerende volksvertegenwoordiging” straks kan verhullen dat het nieuwe kabinet een volgende stap is op weg naar een postpolitiek tijdperk, waar botsende ideologieën plaatsmaken voor een overlegstructuur van verlichte technocraten, is zeer de vraag. Lees meer »
Linkse politici die geloven in de illusie van een ’sociaal’ kabinet met én de VVD én/of het CDA én met een harde rechtse meerderheid in het parlement, zijn óf erg naief, óf minder links en sociaal dan het lijkt. PVV, CDA en VVD hebben na 9 juni samen een meerderheid van 76 zetels. Die rechtse meerderheid is in werkelijkheid nog een stuk groter als je daar – om te beginnen – de tien zetels van het sociaal-economisch rechtse D66 en de twee van de SGP bij optelt. Elk kabinet Rutte I zal een regering zijn die nieuwe gaten probeert te slaan in wat er nog over is van de sociale verworvenheden in dit land. Elk kabinet Rutte I zal proberen om de kosten van de crisis te verhalen op werknemers, ouderen en uitkeringsgerechtigden. Dat geldt voor een rechtse regering met de PVV, voor Paars-plus en voor alle andere zogenaamde ‘midden’ coalities.
De logica daarvan is niet moeilijk. Er is in het neoliberale boekje van de VVD en het CDA simpelweg maar één antwoord op de crisis mogelijk. En dat is dat na het ‘redden’ van de banken de totale loonkosten en overheidsuitgaven met miljarden naar beneden moeten. Om de winst- en concurrentie positie van de grote ondernemers en de banken op te krikken. Als delen van links daar in de komende jaren aan mee gaan werken, verzwakt dat de maatschappelijke oppositie en de kans om na 9 juni te werken aan grotere steun voor een echt links alternatief en een sociale uitweg uit de crisis. Lees meer »
Volgens burgerrechtenorganisatie StateWatch besloot de Europese raad in april om mensen, die een “radicale boodschap” verkondigen, intensief te gaan volgen. Eerste kandidaten zijn mensen in de extreem rechtse of linkse hoek, moslims, nationalisten en anti-globalisten. De algemene term die gebruikt wordt is “troublemakers”. Als we niet uitkijken komt er straks een centrale Europese data-bank waarin ook allerlei geweldloze milieu-activisten, anti-oorlogsdemonstranten, tegenstanders van de economische globalisering, pro-privacy activisten en antiracisme-campagnevoerders kunnen worden opgenomen.
Zelf draag ik al tientallen jaren een “radicale boodschap” uit. “Radicaal” wil in mijn boekje zeggen dat je niet kiest voor lapmiddelen voor grote maatschappelijke problemen, maar voor veranderingen die een oplossing zijn voor de wortel van die problemen. Sarah Ludford, een Brits liberaal lid van het Europese Parlement zegt terecht over het besluit van de Europese raad: “Radicaal zijn is niet hetzelfde als een terrorist zijn. Zelf ben ik bijvoorbeeld radicaal als het gaat om bescherming van digitale gegevens. Een democratische maatschappij is onmogelijk zonder mensen die er een heel andere mening op na houden dan het establishment.” Lees meer »
Alle politieke partijen presenteren deze dagen hun concept verkiezingsprogramma’s. Het is tegenwoordig min of meer ‘verplicht’ om de financiële paragraaf van dat programma te laten doorrekenen door het Centraal Planbureau (CPB). Doe je dat niet, dan haal je als partij de hoon op de hals van het media-circus én natuurlijk van andere partijen die hun programma wél braaf door de molen en de rekenmodellen van het CPB laten halen. Dat roept de vraag op hoe goed en wetenschappelijk die rekenmodellen van het CPB eigenlijk zijn? Of is het meer de vraag welke partij de slimste economen en econometristen in huis heeft die precies weten hoe de modellen werken en er dús voor kunnen zorgen dat er een positief oordeel uit de CPB oefening rolt voor wat betreft inkomen, werkgelegenheid en overheidsfinancieën?
Zelf heb ik geen hoge pet op van de rekenmeesters en de rekenmodellen van het CPB. De huidige crisis zagen ze pas aankomen toen we er middenin zaten, terwijl er toch behoorlijk wat economen waren die daar al in 2006 of eerder voor waarschuwden. Dat het CPB nu uitgaat van een economische groei van 1,25 procent in 2010 en twee procent in 2011, zegt meer over de betwistbare aannames die het CPB maakt dan over de werkelijkheid die voor ons ligt. Sterker nog. Het CPB lijkt onder Coen Teulings een rechts-liberaal economisch gezelschap te worden dat meer lijkt op een politiek-economische lobby-club dan op een wetenschappelijk bureau dat de regering adviseert.
Uit het verkiezingsprogramma van de SP Rotterdam: “De sluiting van 16 coffeeshops in Rotterdam was een symboolmaatregel en moet voor coffeeshops die zich aan de regels houden worden teruggedraaid. De gemeente Rotterdam start een experiment met gecontroleerde wietteelt en aanvoer, en lobbyt bij het Rijk voor legalisering van softdrugs.”
Wubbo Tempel van het CDA wil een blowverbod in heel Rotterdam
Landelijk zijn de SP, D66, GroenLinks en de VVD voor legalisering van wietteelt. GroenLinks presenteert morgen een plan voor een “een gemeentelijke wietplantage”. Ook Leefbaar Rotterdam is sinds jaar en dag voor gelegaliseerde wietteelt. Als je even optelt, dan is in alle peilingen een vette meerderheid in de Rotterdamse raad voor het openhouden van gecontroleerde coffeshops en wietteelt. Ik zou zeggen: snel zaken doen voordat het CDA het weer voor elkaar krijgt de PvdA voor het karretje van de eigen truttigheid te spannen. Lees meer »
Het rommelt in vakbondsland. Veel leden van verschillende FNV bonden vinden dat er niet daadkrachtig leiding is gegeven aan het verzet tegen de kabinetsplannen om de AOW leeftijd te verhogen naar 67 jaar. De laatste uitglijder van Agnes Jongerius was een interview met de GPD – ook gepubliceerd op de website van de FNV zelf. “We leven in een democratie. Als een meerderheid van het parlement kiest voor een verhoging van de AOW-leeftijd, heb je je daar bij neer te leggen.” Aldus de FNV voorzitter. Kritische vakbondsleden van ‘FNV vecht voor je recht‘ vroegen zich in hun nieuwsbrief fijntjes af of Agnes nu echt de weg kwijt is: “de behandeling van het wetsvoorstel zal niet voor maart 2010 plaats vinden. Toen we in 2004 op het Museumplein stonden was ook de meerderheid van de Tweede Kamer vóór die plannen van de regering. Hoe komt een voorzitter van de FNV erbij dit soort teksten uit te spreken terwijl de bondsraden (hoogste orgaan in de vakbond) van Abvakabo FNV en FNV Bondgenoten afgelopen week juist in moties hebben opgeroepen de strijd tegen het AOW plan te verscherpen en de mobilisatie nieuw leven in te blazen?”
Na de demonstraties van 21 november schreven en praten veel commentatoren de vakbeweging de afgrond in. De FNV zou haar leden niet meer op de been kunnen krijgen, een collectieve en actieve vakbeweging zou een zaak van het verleden zijn en de strijd tegen verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd een achterhoede gevecht. Dat deed mij denken aan de herfst van 2004, toen in tal van commentaren met verbazing geconstateerd werd “dat de vakbeweging, door menigeen zo goed als dood verklaard, zichzelf kennelijk nieuw leven had ingeblazen”.
In de hal van het stadhuis kreeg wethouder Grashoff vanochtend drieduizend handtekeningen aangeboden voor een “slavernijmonument” in wijkpark het Oude Westen. Het was een indrukwekkende bijeenkomst. De VOC mentaliteit van Jan Peter Balkenende, is reden tot schaamte over de Nederlandse koloniale geschiedenis in plaats van trots over de enorme winsten die ook Rotterdamse ‘kooplui’ maakten met de slavenhandel.
Een gezamenlijke toekomst is gebaat bij een eerlijke geschiedenis. De officiele Nederlandse geschiedsschrijving schiet ernstig te kort in een kritische beschouwing over het eigen onderdrukkende en koloniale verleden. “Wij slaven van Suriname” van Anton de Kom blijft daarom een must voor wie meer wil weten van wat er echt aan de hand was overzee.
In augustus schreef Koen Haegens in een commentaar in de Groene Amsterdammer dat “de kredietcrisis achteraf gezien wel eens de grootste vermogensoverdracht in de geschiedenis zou kunnen zijn”. Haegens: “Van onder naar boven, welteverstaan. Onder het mom van een terugkeer van het keynesianisme ontvingen banken de afgelopen twee jaar miljardensteun, stelden tal van landen steunfondsen in voor het bedrijfsleven en kreeg de auto-industrie met de slooppremie een boost.” Een maand later, op Prinsjesdag 2009, is glashelder dat in dit land het daar op uit dreigt te draaien. Tenminste: als het aan dit kabinet ligt. Het commentaar van Agnes Kant slaat de spijker op zijn kop: “Mensen met het minste geld en de minste schuld aan de crisis betalen de rekening.”
De verhoging van de AOW leeftijd naar 67 jaar is diefstal op klaarlichte dag. Twee jaar AOW inleveren kost een alleenstaande 25.000 euro en gehuwden 35.000 euro per huishouden. Maar waar blijven de spandoeken, de demonstraties en de stakingen? Op straat zijn veel mensen verontwaardigd. Wie zet die verontwaardiging om in sociale druk en politieke macht? De FNV wacht op het SER advies begin oktober. In plaats van in te zetten op dat overleg, kan Agnes Jongerius beter het land in gaan om de leden en kaderleden voor te bereiden op acties. Zelf ga ik zaterdag 26 september naar Amsterdam om de Nederlandse bank te omsingelen. “Laat de rijken de crisis betalen”. Een initiatief van een serie kleine organisaties, maar je moet ergens beginnen.
Ik ben het eens met het standpunt van het kabinet dat een onderzoek naar de kosten en baten van allochtonen onmogelijk is. Eberhard van der Laan heeft zich in de antwoorden aan de PVV beperkt tot het verstrekken van gegevens die in de rijksbegroting zijn vermeld en die ‘relevant’ zijn voor ‘beleidsdoelstellingen’.
Natuurlijk moeten kamerleden altijd antwoord krijgen op schriftelijke vragen. Dat is een fundamenteel recht van de volksvertegenwoordiging. Als we toestaan dat de regering daar een loopje mee neemt, verkwanselen we een stukje van de moeizaam verkregen democratische verworvenheden. Dat is hier niet aan de orde. De regering geeft wel degelijk EEN antwoord op de vragen van de PVV, maar niet het antwoord dat de PVV wil horen. Nou en? Wie knettergekke vragen stelt krijgt knettergekke antwoorden.
2 reacties
