De Rotterdamse gemeenteraadsverkiezingen zijn belangrijk voor de stad en voor de Rotterdammers. Maar voor wie de ellende op Haïti tot zich laat doordringen heeft dat allemaal een stuk minder belang. De beelden en reportages zijn verschrikkelijk. Een natuurramp. Maar niet alléén een natuurramp.
Ik plaats hieronder een artikel van Alex de Jong – eerder gepubliceerd op de website van Grenzeloos – dat de achtergronden schetst van de ellende. “De eerste prioriteit is nu hulp aan Haïti”.
In de hal van het stadhuis kreeg wethouder Grashoff vanochtend drieduizend handtekeningen aangeboden voor een “slavernijmonument” in wijkpark het Oude Westen. Het was een indrukwekkende bijeenkomst. De VOC mentaliteit van Jan Peter Balkenende, is reden tot schaamte over de Nederlandse koloniale geschiedenis in plaats van trots over de enorme winsten die ook Rotterdamse ‘kooplui’ maakten met de slavenhandel.
Een gezamenlijke toekomst is gebaat bij een eerlijke geschiedenis. De officiele Nederlandse geschiedsschrijving schiet ernstig te kort in een kritische beschouwing over het eigen onderdrukkende en koloniale verleden. “Wij slaven van Suriname” van Anton de Kom blijft daarom een must voor wie meer wil weten van wat er echt aan de hand was overzee.
Ben alweer een weekje terug van vakantie. Geweldig, dat wil zeggen, die vakantie dus. Veel gewandeld, tien boeken gelezen, fijn gehad met z’n tweeën, lekker eten en vooral rust. Afgelopen week de draad opgepakt met mijn andere – niet politieke – werk en gemerkt dat ik nog even wat tijd nodig had om weer echt op gang te komen. “Van-vakantie-terug-blues”. Met je hart en je buik ben je er nog wat minder bij, maar je hoofd zegt “hup aan het werk en niet zeuren”. Vanochtend de eerste fractievergadering en na een week heb ik er weer helemaal zin in. Het laatste deel van wat begon met de verkiezingen van maart 2006. En vooral de campagne voor de gemeenteraad in 2010!
Een aantal mensen spraken me aan op het gebrek aan nieuws op dit weblog. Ik heb ze verzekerd dat dit alleen te maken heeft met vakantie en dat ik juist volop plannen heb om er ook hier wat moois van te maken het komende jaar. In ieder geval ga ik snel wat schrijven over de Tariq Ramadan affaire en hoe het Rotterdamse stadsbestuur op volstrekt de verkeerde gronden een dolkstoot in de rug toediende aan de eens zo bewonderde integratie adviseur.
De campagnes voor de Europese verkiezingen van vier juni draaien inmiddels op volle toeren. Ik doe actief mee om zoveel mogelijk SP kandidaten naar Brussel te krijgen. De afdeling Rotterdam levert na Erik Meijer alweer de nummer één: Dennis de Jong. Het allermooist zou het zijn als ook de tweede Rotterdammer op de SP-lijst, Jessica van Ruitenburg, haar koffers zou kunnen pakken naar Brussel. Toch merk ik bij de verschillende campagne-activiteiten, op de straat of op de markt nog maar weinig echte verkiezingskoorts.
Het gevoel en de binding van mensen met deze verkiezingen is nog niet overdonderend. Want waar gaat het eigenlijk precies over? Het lijkt alsof de discussie vooral gaat over de vraag of je voor of tegen “Europa” bent. Dat is een vreemde vraag. Europa is een werelddeel en Nederland is een klein hoekje van dat deel van de wereld. Bij de komende gemeenteraadsverkiezingen is toch ook niet aan de orde of je voor of tegen Rotterdam bent? Dat er in Europa – net als in de hele wereld trouwens – samengewerkt moet worden ligt voor de hand, en maar weinig mensen zijn daar tegen.
Dennis de Jong is kandidaat-lijsttrekker voor de Europese verkiezingen in juni. Hij is een gewaardeerd collega van mij in het afdelingsbestuur van de SP Rotterdam. Ik heb er alle vertrouwen in dat Dennis de juiste man op die plek is. Het zal een “hell of a job” worden, want de politieke verhoudingen in de wereld en in Europa zijn op drift met een driedubbele mondiale crisis – de economie, het klimaat en de ecologie én de globale machtsverhoudingen in de wereld. De lijsttrekker van de SP kan niet voor honderd procent blind varen op verworven inzichten van de partij in het verleden, maar moet bereid zijn om open het debat aan te gaan over een sociaal, duurzaam en democratisch Europa. Juist daarom vind ik de keuze voor Dennis als voorman voor de Europese verkiezingen een prima zet.
Rotterdam krijgt met Dennis een traditie van SP lijsttrekkers voor Europa. Met de komende verkiezingen neemt Rotterdammer Erik Meijer afscheid van het Europees parlement. Erik was de eerste SP-er in Brussel in 1999, en in 2004 was hij opnieuw lijsttrekker. Erik heeft het prima gedaan. Zijn inbreng als rapporteur op het dossier ‘aanbesteding openbaar vervoer’ heeft er voor gezorgd dat er, ondanks een enorme liberaliserings-lobby, de ruimte bleef voor overheden om met een eigen openbaar vervoersbedrijf te werken. Rotterdam en de RET is hem veel dank verschuldigd!
De media-rel over de dertig jongeren die afgelopen zondag in de binnenstad demonstreerden tegen de aanval van Israel op Gaza dreigt volledig uit de hand te lopen. CIDI probeert munt te slaan uit de ophef. Bram Moszkowicz doet aangifte tegen de SP-Kamerleden Van Bommel en Karabulut omdat zij zich niet gedistantieerd zouden hebben van ‘anti-Joodse leuzen’. Leefbaar Rotterdam heeft de demonstraties van afgelopen weekend voor morgen geagendeerd voor de actualiteitenraad. LR fractievoorzitter Ronald Sørensen begint zijn weblog artikel met: “Nu het moslimgepeupel met antisemitische teksten de straten bevolkt rijst de vraag of God antisemitisch is?”
Laat ik er vooral duidelijk over zijn, leuzen als “hamas, hamas, alle joden aan het gas” zijn volstrekt verwerpelijk. Maar allerlei zaken worden nu op een hoop gegooid. Het werkelijke probleem is de bezetting van Palestina en de agressieve politiek van Israel waar door de internationale gemeenschap, ondanks alle VN resoluties, niet tegen opgetreden wordt. Het idee dat je – als je een tegenstander van zionisme bent – je ook meteen een antisemiet bent, vervuilt de discussie. Daarom plaats ik hieronder een wat moeilijker artikel van David Finkel over het politiek zionisme.
Zondag demonstreerden dertig jongeren in de Rotterdamse binnenstad tegen de aanvallen van Israël op Gaza. Die dertig jongeren zijn inmiddels door zo’n zestig officiele nieuwsbronnen aan de schandpaal genageld. Niet één daarvan was er zelf bij en zag wat er gebeurde. Zowel het ADRD als RTV publiceerden een tweede of derde hands verhaal, gelardeerd met beelden en foto’s van een demonstratie die niet zondag maar vrijdag plaatsvond, die rustig verliep en waar niks onoirbaars plaatsvond. De reacties van een deel van de reageerders op de ADRD website zijn veel schokkender dan wat er zondag gebeurde.
Ik was er niet ook bij. Maar afgaand op de berichtgeving waren die jongeren boos, waren ze vervelend, riepen ze “Hamas, Hamas, alle joden aan het gas”, schoffeerden ze een beveilingsbeambte in de koopgoot en een Leefbaar Rotterdam raadslid. Dat mogen ze allemaal niet doen en dat is ook erg dom van die jongens. Burgemeester Aboutaleb heeft inmiddels laten weten dit soort leuzen en discriminatie “volstrekt ontoelaatbaar” te vinden, Er moet volgens hem voortaan eerder opgetreden worden. Zelf vind ik het vooral onverteerbaar dat een incident met een paar pubers die over de schreef gaan meer publieke opschudding veroorzaakt dan tweeduizend Palestijnse doden.
Dit mailtje stuurde mijn dochter vandaag rond. Ik ga zeker gehoor geven aan haar oproep.
Beste mensen,
Gaza is zo groot als Texel, maar herbergt bijna 1,5 miljoen Palestijnen. Israël is al maanden bezig de bevolking letterlijk en figuurlijk uit te hongeren. Nu heeft Israël met bombardementen sinds zaterdag een bloedbad aangericht met meer dan 300 doden en rond 1000 gewonden.
Ik veroordeel deze agressie en roep op om met mij mee te protesteren:
Woensdag 31 december 2008 is er een protestdemonstratie van 14:00 – 15:00 uur voor de Tweede Kamer op het Plein
Stop de Aanslagen, Stop apartheid, solidair met Gaza!
Ik ben – of beter gezegd was – van plan om over een dikke week veertien dagen vakantie te vieren in Italië. Ben dol op dat land, de mensen, het klimaat, de cultuur, de steden en het landschap. Toch twijfel ik nu. Sinds gisteren heeft Berlusconi 3000 militairen ingezet om politietaken over te nemen en om “illegalen” het land uit te jagen. Dat doet me denken aan de meest duistere periode uit de Italiaanse geschiedenis.
De Vlaamse journalist Lode Delputte schreef daar in De Morgen dit artikel over. Toen ik dat las kreeg ik een angstige dag-nachtmerrie over wat ons te wachten staat onder het eerste kabinet Verdonk van TON – PVV – VVD.
Elsevier noemt het besluit van Turkse opperrechters om de AKP partij niet te verbieden een gelukkig besluit, en goed voor democratie. Ik ben het niet vaak eens met de commentaren van dit weekblad, maar in dit geval wel. Politieke partijen verbieden past sowieso niet in een democratie. Maar een partij willen verbieden die 46,6 procent van de kiezers achter zich kreeg en aan de macht is, dat is niet veel anders dan een prelude op een staatsgreep. In dit geval van de Turkse seculiere elite en het leger.
Diezelfde AKP heeft boter op het hoofd. Turkse vrienden maakten mij attent op het verbod van de progressieve Turkse TV zender Hayat. Een zender waar ook veel Turken in Nederland naar kijken. De internationale federatie van journalisten (IFJ) protesteert tegen dat verbod en de Nederlandse Vereniging van Journalisten heeft zich daar bij aangesloten. SP kamerlid Jasper van Dijk heeft inmiddels vragen gesteld aan de minister over deze kwestie.
4 reacties
