Kreeg vandaag een email van een Griekse Nederlander, werkzaam op de Vrije Universiteit in Amsterdam. Net als hij ben ik teleurgesteld in het gebrek aan solidariteit vanuit links in Nederland met het verzet en de moeilijke situatie van de Griekse arbeiders. Natuurlijk werd ik door hem aangesproken als SP-er. Tien linkse Grieken in Nederland hebben onderstaande brief aan de SP gestuurd omdat ze meer verwacht hadden van mijn partij. Het is hun brief en ze hebben nog geen antwoord gehad van de SP. Zelf vind ik het vooral belangrijk dat de discussie op gang komt over meer gezamenlijke strijd en solidariteit in Europa tegen de afbraak van sociale verworvenheden onder het mom van de crisis.
Wat er in een land als Griekenland gebeurt raakt ons direct. Als we niks doen of ons afzijdig houden bij de frontale aanvallen op de Griekse arbeidersbeweging, dan kunnen we verwachten dat we vroeger of later zelf aan de beurt zijn. Zo werkt het internationale kapitalisme. Ik ga zelf daarom op 17 juli naar de actie van de linkse Grieken, LET’S BRING GREECE TO THE NETHERLANDS! Oproep in het engels ook bijgevoegd. Lees meer »
Volgens burgerrechtenorganisatie StateWatch besloot de Europese raad in april om mensen, die een “radicale boodschap” verkondigen, intensief te gaan volgen. Eerste kandidaten zijn mensen in de extreem rechtse of linkse hoek, moslims, nationalisten en anti-globalisten. De algemene term die gebruikt wordt is “troublemakers”. Als we niet uitkijken komt er straks een centrale Europese data-bank waarin ook allerlei geweldloze milieu-activisten, anti-oorlogsdemonstranten, tegenstanders van de economische globalisering, pro-privacy activisten en antiracisme-campagnevoerders kunnen worden opgenomen.
Zelf draag ik al tientallen jaren een “radicale boodschap” uit. “Radicaal” wil in mijn boekje zeggen dat je niet kiest voor lapmiddelen voor grote maatschappelijke problemen, maar voor veranderingen die een oplossing zijn voor de wortel van die problemen. Sarah Ludford, een Brits liberaal lid van het Europese Parlement zegt terecht over het besluit van de Europese raad: “Radicaal zijn is niet hetzelfde als een terrorist zijn. Zelf ben ik bijvoorbeeld radicaal als het gaat om bescherming van digitale gegevens. Een democratische maatschappij is onmogelijk zonder mensen die er een heel andere mening op na houden dan het establishment.” Lees meer »
Gisteren en vandaag de media gevolgd over de Euro-crisis die de Europese Unie over het randje van de afgrond dwong? De Grieken zijn schuld. Maar ook de Portugezen, de Spanjaarden en de Italianen. Eigenlijk zijn alle Zuid-Europeanen van nature luier dan ‘wij’ in het Noorden en geven ze bovendien onverantwoord veel geld uit. Uitvreters zijn het dus. En nu moeten ‘wij’ daar &*!%!! ook nog voor betalen.
Het is ongelooflijk hoe snel en effectief de slachtoffers de schuld krijgen. Blame the victim. Dat is de centrale strategie van rechts in crisis-tijd. Om de bliksem af te leiden van eigen falen krijgt de Griek de schuld van de elite. Om te verhullen dat we te maken hebben met een dijk van een systeemcrisis die ondanks het herstel van de beurskoersen van vandaag voorlopig nog verre van opgelost is. Hieronder een overgenomen commentaar van Hans Boot op de website Konfrontatie over de Griekse stakers en de Griekse vakbonden. Lees meer »
De Rotterdamse gemeenteraadsverkiezingen zijn belangrijk voor de stad en voor de Rotterdammers. Maar voor wie de ellende op Haïti tot zich laat doordringen heeft dat allemaal een stuk minder belang. De beelden en reportages zijn verschrikkelijk. Een natuurramp. Maar niet alléén een natuurramp.
Ik plaats hieronder een artikel van Alex de Jong – eerder gepubliceerd op de website van Grenzeloos – dat de achtergronden schetst van de ellende. “De eerste prioriteit is nu hulp aan Haïti”.
In de hal van het stadhuis kreeg wethouder Grashoff vanochtend drieduizend handtekeningen aangeboden voor een “slavernijmonument” in wijkpark het Oude Westen. Het was een indrukwekkende bijeenkomst. De VOC mentaliteit van Jan Peter Balkenende, is reden tot schaamte over de Nederlandse koloniale geschiedenis in plaats van trots over de enorme winsten die ook Rotterdamse ‘kooplui’ maakten met de slavenhandel.
Een gezamenlijke toekomst is gebaat bij een eerlijke geschiedenis. De officiele Nederlandse geschiedsschrijving schiet ernstig te kort in een kritische beschouwing over het eigen onderdrukkende en koloniale verleden. “Wij slaven van Suriname” van Anton de Kom blijft daarom een must voor wie meer wil weten van wat er echt aan de hand was overzee.
Ben alweer een weekje terug van vakantie. Geweldig, dat wil zeggen, die vakantie dus. Veel gewandeld, tien boeken gelezen, fijn gehad met z’n tweeën, lekker eten en vooral rust. Afgelopen week de draad opgepakt met mijn andere – niet politieke – werk en gemerkt dat ik nog even wat tijd nodig had om weer echt op gang te komen. “Van-vakantie-terug-blues”. Met je hart en je buik ben je er nog wat minder bij, maar je hoofd zegt “hup aan het werk en niet zeuren”. Vanochtend de eerste fractievergadering en na een week heb ik er weer helemaal zin in. Het laatste deel van wat begon met de verkiezingen van maart 2006. En vooral de campagne voor de gemeenteraad in 2010!
Een aantal mensen spraken me aan op het gebrek aan nieuws op dit weblog. Ik heb ze verzekerd dat dit alleen te maken heeft met vakantie en dat ik juist volop plannen heb om er ook hier wat moois van te maken het komende jaar. In ieder geval ga ik snel wat schrijven over de Tariq Ramadan affaire en hoe het Rotterdamse stadsbestuur op volstrekt de verkeerde gronden een dolkstoot in de rug toediende aan de eens zo bewonderde integratie adviseur.
De campagnes voor de Europese verkiezingen van vier juni draaien inmiddels op volle toeren. Ik doe actief mee om zoveel mogelijk SP kandidaten naar Brussel te krijgen. De afdeling Rotterdam levert na Erik Meijer alweer de nummer één: Dennis de Jong. Het allermooist zou het zijn als ook de tweede Rotterdammer op de SP-lijst, Jessica van Ruitenburg, haar koffers zou kunnen pakken naar Brussel. Toch merk ik bij de verschillende campagne-activiteiten, op de straat of op de markt nog maar weinig echte verkiezingskoorts.
Het gevoel en de binding van mensen met deze verkiezingen is nog niet overdonderend. Want waar gaat het eigenlijk precies over? Het lijkt alsof de discussie vooral gaat over de vraag of je voor of tegen “Europa” bent. Dat is een vreemde vraag. Europa is een werelddeel en Nederland is een klein hoekje van dat deel van de wereld. Bij de komende gemeenteraadsverkiezingen is toch ook niet aan de orde of je voor of tegen Rotterdam bent? Dat er in Europa – net als in de hele wereld trouwens – samengewerkt moet worden ligt voor de hand, en maar weinig mensen zijn daar tegen.
Dennis de Jong is kandidaat-lijsttrekker voor de Europese verkiezingen in juni. Hij is een gewaardeerd collega van mij in het afdelingsbestuur van de SP Rotterdam. Ik heb er alle vertrouwen in dat Dennis de juiste man op die plek is. Het zal een “hell of a job” worden, want de politieke verhoudingen in de wereld en in Europa zijn op drift met een driedubbele mondiale crisis – de economie, het klimaat en de ecologie én de globale machtsverhoudingen in de wereld. De lijsttrekker van de SP kan niet voor honderd procent blind varen op verworven inzichten van de partij in het verleden, maar moet bereid zijn om open het debat aan te gaan over een sociaal, duurzaam en democratisch Europa. Juist daarom vind ik de keuze voor Dennis als voorman voor de Europese verkiezingen een prima zet.
Rotterdam krijgt met Dennis een traditie van SP lijsttrekkers voor Europa. Met de komende verkiezingen neemt Rotterdammer Erik Meijer afscheid van het Europees parlement. Erik was de eerste SP-er in Brussel in 1999, en in 2004 was hij opnieuw lijsttrekker. Erik heeft het prima gedaan. Zijn inbreng als rapporteur op het dossier ‘aanbesteding openbaar vervoer’ heeft er voor gezorgd dat er, ondanks een enorme liberaliserings-lobby, de ruimte bleef voor overheden om met een eigen openbaar vervoersbedrijf te werken. Rotterdam en de RET is hem veel dank verschuldigd!
De media-rel over de dertig jongeren die afgelopen zondag in de binnenstad demonstreerden tegen de aanval van Israel op Gaza dreigt volledig uit de hand te lopen. CIDI probeert munt te slaan uit de ophef. Bram Moszkowicz doet aangifte tegen de SP-Kamerleden Van Bommel en Karabulut omdat zij zich niet gedistantieerd zouden hebben van ‘anti-Joodse leuzen’. Leefbaar Rotterdam heeft de demonstraties van afgelopen weekend voor morgen geagendeerd voor de actualiteitenraad. LR fractievoorzitter Ronald Sørensen begint zijn weblog artikel met: “Nu het moslimgepeupel met antisemitische teksten de straten bevolkt rijst de vraag of God antisemitisch is?”
Laat ik er vooral duidelijk over zijn, leuzen als “hamas, hamas, alle joden aan het gas” zijn volstrekt verwerpelijk. Maar allerlei zaken worden nu op een hoop gegooid. Het werkelijke probleem is de bezetting van Palestina en de agressieve politiek van Israel waar door de internationale gemeenschap, ondanks alle VN resoluties, niet tegen opgetreden wordt. Het idee dat je – als je een tegenstander van zionisme bent – je ook meteen een antisemiet bent, vervuilt de discussie. Daarom plaats ik hieronder een wat moeilijker artikel van David Finkel over het politiek zionisme.
8 reacties
