De knutselaars aan paars-plus willen een kabinet dat “op enige afstand van de Kamer staat” en een coalitieakkoord op hoofdlijnen. Informateur Tjeenk Willink zegt het zo in zijn eindverslag: “Een grotere afstand dan nu ligt ook voor de hand vanwege de spanning tussen de gepolariseerde situatie voor de verkiezingen en de werkelijkheid daarna.” In de bijlage van dat rapport geeft Tjeenk Willink aan waar het volgens hem echt om gaat: “Om de crises, nationaal en Europees, het hoofd te bieden, zijn ingrijpende veranderingen nodig. Die veranderingen zijn alleen uitvoerbaar wanneer daarvoor een breed maatschappelijk draagvlak ontstaat.” Oftewel: hoe verkopen we het slechte nieuws aan zestien miljoen Nederlanders?
Of het kabinet van VVD-PvdA-D66-GroenLinks er daadwerkelijk gaat komen hangt af van de bereidheid van de PvdA en GroenLinks om verantwoordelijkheid te dragen voor een rechts crisis-beleid. En dus van de bereidheid om in vergaande mate naar de pijpen van de VVD te dansen, die als coalitiepartij in een paars-plus kabinet een stevige rechtse meerderheid in de tweede kamer achter de hand heeft. Of de façade van “een scherper en open debat tussen de regering en de controlerende volksvertegenwoordiging” straks kan verhullen dat het nieuwe kabinet een volgende stap is op weg naar een postpolitiek tijdperk, waar botsende ideologieën plaatsmaken voor een overlegstructuur van verlichte technocraten, is zeer de vraag. Lees meer »
Kreeg vandaag een email van een Griekse Nederlander, werkzaam op de Vrije Universiteit in Amsterdam. Net als hij ben ik teleurgesteld in het gebrek aan solidariteit vanuit links in Nederland met het verzet en de moeilijke situatie van de Griekse arbeiders. Natuurlijk werd ik door hem aangesproken als SP-er. Tien linkse Grieken in Nederland hebben onderstaande brief aan de SP gestuurd omdat ze meer verwacht hadden van mijn partij. Het is hun brief en ze hebben nog geen antwoord gehad van de SP. Zelf vind ik het vooral belangrijk dat de discussie op gang komt over meer gezamenlijke strijd en solidariteit in Europa tegen de afbraak van sociale verworvenheden onder het mom van de crisis.
Wat er in een land als Griekenland gebeurt raakt ons direct. Als we niks doen of ons afzijdig houden bij de frontale aanvallen op de Griekse arbeidersbeweging, dan kunnen we verwachten dat we vroeger of later zelf aan de beurt zijn. Zo werkt het internationale kapitalisme. Ik ga zelf daarom op 17 juli naar de actie van de linkse Grieken, LET’S BRING GREECE TO THE NETHERLANDS! Oproep in het engels ook bijgevoegd. Lees meer »
Linkse politici die geloven in de illusie van een ’sociaal’ kabinet met én de VVD én/of het CDA én met een harde rechtse meerderheid in het parlement, zijn óf erg naief, óf minder links en sociaal dan het lijkt. PVV, CDA en VVD hebben na 9 juni samen een meerderheid van 76 zetels. Die rechtse meerderheid is in werkelijkheid nog een stuk groter als je daar – om te beginnen – de tien zetels van het sociaal-economisch rechtse D66 en de twee van de SGP bij optelt. Elk kabinet Rutte I zal een regering zijn die nieuwe gaten probeert te slaan in wat er nog over is van de sociale verworvenheden in dit land. Elk kabinet Rutte I zal proberen om de kosten van de crisis te verhalen op werknemers, ouderen en uitkeringsgerechtigden. Dat geldt voor een rechtse regering met de PVV, voor Paars-plus en voor alle andere zogenaamde ‘midden’ coalities.
De logica daarvan is niet moeilijk. Er is in het neoliberale boekje van de VVD en het CDA simpelweg maar één antwoord op de crisis mogelijk. En dat is dat na het ‘redden’ van de banken de totale loonkosten en overheidsuitgaven met miljarden naar beneden moeten. Om de winst- en concurrentie positie van de grote ondernemers en de banken op te krikken. Als delen van links daar in de komende jaren aan mee gaan werken, verzwakt dat de maatschappelijke oppositie en de kans om na 9 juni te werken aan grotere steun voor een echt links alternatief en een sociale uitweg uit de crisis. Lees meer »
VNO/NCW is bang “dat het Nederlandse poldermodel van constructief overleg tussen werkgevers en werknemers onder druk komt door een nieuwe strategie van de twee grootste FNV-bonden (Bondgenoten en AkvaKabo)”. Manager sociale zaken Joep Rats van de ondernemersorganisatie zegt in het Financieele Dagblad van vandaag dat “de leiding van de vakcentrale FNV zich laat gijzelen door een kleine groep van radicale vakbondsbestuurders met sterke SP-sympathieën”. De vakbondstaktiek van ‘organizen’ wordt volgens Rats gebruikt voor ‘guerrilla-acties’ van kleine, radicale groepen die veel aandacht trekken en druk zetten op de vakcentrale.
Als de tegenstander bang voor je is, ben je als vakbeweging op de goede weg. Het is al weer even geleden dat de georganiseerde ondernemers de moeite namen om zich op deze manier te bemoeien met interne vakbondsdiscussies en om delen van de vakbeweging in de hoek van radikalinski’s weg te zetten. De overwinning van de schoonmakers – na een voor Nederlandse begrippen ongekend lange staking – wordt blijkbnaar met argusogen bekeken in ondernemersland. FNV bondgenoten heeft de schoonmaaksector met succes op de vakbondskaart gezet door vakbondsorganizers en door schoonmakers op de werkvloer actief te organiseren voor hun belangen.
Kwam via twitter onderstaand animatiefilmpje tegen op youtube. Geweldig gemaakt, en er zit volgens mij ontzettend veel waars in. Mensen presteren niet beter door een grote zak geld of bonussen, maar door voldoende autonomie in het werk, een doel waarmee je instemt en de wil om zo goed mogelijk te worden in wat je doet. Voorwaarde is dat mensen voldoende verdienen om normaal rond te komen en om niet de hele dag bezig te hoeven zijn met geld en geldzorgen.
Het filmpje is gemaakt door de ‘Royal Society for the encouragement of Arts, Manufactures and Commerce’ (RSA). Veel meer interessants vind je op hun website. Het aardige van de benadering van RSA is dat er behoorlijk ‘out of the box’ nagedacht wordt over allerlei sociale vraagstukken. Ik moest ook meteen denken aan een artikel op ‘Metropolis M’ dat ik een tijdje geleden las en dat ergens in m’n achterhoofd bleef zitten. “Tijd voor vernieuwing. Sterft, gij oude vormen en gedachten!”, is de conclusie van Merijn Oudenapsen. Lees meer »
Alle politieke partijen presenteren deze dagen hun concept verkiezingsprogramma’s. Het is tegenwoordig min of meer ‘verplicht’ om de financiële paragraaf van dat programma te laten doorrekenen door het Centraal Planbureau (CPB). Doe je dat niet, dan haal je als partij de hoon op de hals van het media-circus én natuurlijk van andere partijen die hun programma wél braaf door de molen en de rekenmodellen van het CPB laten halen. Dat roept de vraag op hoe goed en wetenschappelijk die rekenmodellen van het CPB eigenlijk zijn? Of is het meer de vraag welke partij de slimste economen en econometristen in huis heeft die precies weten hoe de modellen werken en er dús voor kunnen zorgen dat er een positief oordeel uit de CPB oefening rolt voor wat betreft inkomen, werkgelegenheid en overheidsfinancieën?
Zelf heb ik geen hoge pet op van de rekenmeesters en de rekenmodellen van het CPB. De huidige crisis zagen ze pas aankomen toen we er middenin zaten, terwijl er toch behoorlijk wat economen waren die daar al in 2006 of eerder voor waarschuwden. Dat het CPB nu uitgaat van een economische groei van 1,25 procent in 2010 en twee procent in 2011, zegt meer over de betwistbare aannames die het CPB maakt dan over de werkelijkheid die voor ons ligt. Sterker nog. Het CPB lijkt onder Coen Teulings een rechts-liberaal economisch gezelschap te worden dat meer lijkt op een politiek-economische lobby-club dan op een wetenschappelijk bureau dat de regering adviseert.
Het zal niemand verbazen dat het de afgelopen dagen behoorlijk balen was. Onder mijn leiding verloor de SP in Rotterdam woensdag één procent en daarmee onze derde raadszetel. Hoewel dat verlies in cijfers klein is, is de SP daarmee samen met de PvdA (een verlies van vier zetels) de verliezer van de verkiezingen van drie maart. We hadden meer verwacht en op veel meer gehoopt. Het heeft in ieder geval niet aan de 12.339 Rotterdammers gelegen die wél SP stemden. Daarvoor bedankt! Dat zijn de mensen die we de komende tijd keihard nodig hebben om de weg omhoog weer te vinden.
Het heeft zeker ook niet gelegen aan ons enthousiaste campagneteam en alle andere vrijwilligers die zich maandenlang de benen onder het lijf uit liepen. Langs de deuren, op straat, op de markten, bij scholen, naar debatten, plakken. Ook daarvoor bedankt! Vooral de jonge lichting SP-ers verdient een dikke pluim. Vincent, Kevin, Hasna, Sun, Ike, Laura, Loes, Joey en anderen: jullie zijn de toekomst van de SP in Rotterdam. Speciaal wil ik ook Henk en Elias (hier boven op de foto) bedanken voor hun inzet in de campagne en voor de tips en adviezen.
PvdA-lijsttrekker Dominic Schrijer wil alle dertigduizend Rotterdammers in de bijstand een baan, een leerwerktraject of ‘vrijwilligerswerk’ aanbieden. Wie weigert wordt uit de uitkering gezet. Volgens Schrijer wordt Rotterdam daarmee in vier jaar tijd ‘werkloosheidsvrij’. Zoals altijd met plannen van Schrijer verhult de boodschap de lading op een ongekende manier. Rotterdam wordt natuurlijk helemaal niet ‘werkloosheidsvrij’ door mensen verplicht vrijwilligerswerk te laten doen of in perspectiefloze trajecten te dwingen. Al die mensen zijn met Schrijer’s plan straks niet minder afhankelijk van een uitkering. Of ze aan het eind van de rit meer uitzicht hebben op een baan met toekomst en een normaal loon is zeer de vraag.
1936
Het stoere plan van Schrijer is niet meer dan zure oude wijn in een klein nieuw zakje. De dwangarbeid is in Rotterdam al jarenlang staand beleid en er zit weinig nieuws in wat Schrijer nu naar voren brengt, behalve het ‘zakje’ van ‘Rotterdam in vier jaar ‘werkloosheidsvrij’. De claim van het college dat er in de afgelopen vier jaar 20-25.000 Rotterdammers ‘aan het werk geholpen’ zijn is niet meer dan een grove leugen. Zelfs volgens de eigen cijfers van SoZaWe gaat het niet om niet om 20.000 maar om 12.000 mensen die vanuit de bijstand uitstroomden naar een reguliere baan. Een groot deel daarvan is ‘uitgestroomd’ naar tijdelijk werk en uitzendbureau’s en daarna weer terug in de bijstand. Cijfers over hoeveel dubbele of driedubbele Rotterdammers er in dat getal van 12.000 zitten, en hoeveel mensen daarvan nu weer in de bijstand zit of behoort tot de categorie ‘geen werk en geen uitkering’, houdt de gemeente Rotterdam niet bij.
Vanmiddag naar het nieuwjaarsfeest van de SP gewesst. Met gratis champagne en muziek van Maghreb Mania; gnawa, chaabi, reggae, rock en jazz met Marokkaanse, Surinaamse, Braziliaanse, Canadese en Nederlandse roots. De band was om te beginnen al geweldig.
Zelf mocht ik de jaarlijkse nieuwjaartoespraak houden. Hieronder de tekst waarvan ik vanmiddag her en der afweek en toevoegde, waardoor het toch een langer verhaal werd dan voorgenomen. Het was een enthousiaste bijeenkomst. Op naar 3 maart! Lees meer »
Gisteren stelde de ledenvergadering van de Rotterdamse SP de lijst en het programma voor de gemeenteraadsverkiezingen van 3 maart vast. Zowel voor de lijst als het programma was vrijwel unanieme steun. Als lijsttrekker geeft het een warm en behaaglijkgevoel als je zo’n groot draagvlak hebt in je eigen partij.
We hebben een prachtige lijst en een prima programma voor een nieuwe en een sociale koers voor Rotterdam. We kunnen vertrouwen op eigen kracht en overtuiging, hebben het niet nodig om met modder te gooien en zijn nergens bang voor. Dat kun je niet van sommige andere partijen zeggen. Aan het einde van de vergadering mocht ik de leden toespreken. Hieronder mijn speech, die ik staande de bijeenkomst nog wat aangepast heb, maar a la.
2 reacties
