PvdA-lijsttrekker Dominic Schrijer wil alle dertigduizend Rotterdammers in de bijstand een baan, een leerwerktraject of ‘vrijwilligerswerk’ aanbieden. Wie weigert wordt uit de uitkering gezet. Volgens Schrijer wordt Rotterdam daarmee in vier jaar tijd ‘werkloosheidsvrij’. Zoals altijd met plannen van Schrijer verhult de boodschap de lading op een ongekende manier. Rotterdam wordt natuurlijk helemaal niet ‘werkloosheidsvrij’ door mensen verplicht vrijwilligerswerk te laten doen of in perspectiefloze trajecten te dwingen. Al die mensen zijn met Schrijer’s plan straks niet minder afhankelijk van een uitkering. Of ze aan het eind van de rit meer uitzicht hebben op een baan met toekomst en een normaal loon is zeer de vraag.

1936

Het stoere plan van Schrijer is niet meer dan zure oude wijn in een klein nieuw zakje. De dwangarbeid is in Rotterdam al jarenlang staand beleid en er zit weinig nieuws in wat Schrijer nu naar voren brengt, behalve het ‘zakje’ van ‘Rotterdam in vier jaar ‘werkloosheidsvrij’. De claim van het college dat er in de afgelopen vier jaar 20-25.000 Rotterdammers ‘aan het werk geholpen’ zijn is niet meer dan een grove leugen. Zelfs volgens de eigen cijfers van SoZaWe gaat het niet om niet om 20.000 maar om 12.000 mensen die vanuit de bijstand uitstroomden naar een reguliere baan. Een groot deel daarvan is ‘uitgestroomd’ naar tijdelijk werk en uitzendbureau’s en daarna weer terug in de bijstand. Cijfers over hoeveel dubbele of driedubbele Rotterdammers er in dat getal van 12.000 zitten, en hoeveel mensen daarvan nu weer in de bijstand zit of behoort tot de categorie ‘geen werk en geen uitkering’, houdt de gemeente Rotterdam niet bij.

Lees meer »

Vanmiddag naar het nieuwjaarsfeest van de SP gewesst. Met gratis champagne en muziek van Maghreb Mania; gnawa, chaabi, reggae, rock en jazz met Marokkaanse, Surinaamse, Braziliaanse, Canadese en Nederlandse roots. De band was om te beginnen al geweldig.

Zelf mocht ik de jaarlijkse nieuwjaartoespraak houden. Hieronder de tekst waarvan ik vanmiddag her en der afweek en toevoegde, waardoor het toch een langer verhaal werd dan voorgenomen. Het was een enthousiaste bijeenkomst. Op naar 3 maart!
Lees meer »

Gisteren stelde de ledenvergadering van de Rotterdamse SP de lijst en het programma voor de gemeenteraadsverkiezingen van 3 maart vast. Zowel voor de lijst als het programma was vrijwel unanieme steun. Als lijsttrekker geeft het een warm en behaaglijk gevoel als je zo’n groot draagvlak hebt in je eigen partij.

We hebben een prachtige lijst en een prima programma voor een nieuwe en een sociale koers voor Rotterdam. We kunnen vertrouwen op eigen kracht en overtuiging, hebben het niet nodig om met modder te gooien en zijn nergens bang voor. Dat kun je niet van sommige andere partijen zeggen. Aan het einde van de vergadering mocht ik de leden toespreken. Hieronder mijn speech, die ik staande de bijeenkomst nog wat aangepast heb, maar a la.

Lees meer »

BBC World Service onderzocht de populariteit van het kapitalisme in 27 landen over de hele wereld. De resultaten zijn zeer opmerkelijk. Gemiddeld vindt slechts elf procent van de ondervraagden dat het kapitalisme goed werkt en dat er geen hervormingen en meer regulering noodzakelijk is in hun land. De populariteit van het economisch systeem is het grootst in de Verenigde Staten en Pakistan, maar ook hier vindt maar 25 en 21 procent dat het goed werkt. Een meerderheid (51%) van de 29.000 ondervraagden denkt dat het kapitalisme problemen kent die opgelost kunnen worden door regulering en hervormingen.

Bijna een kwart (23%) vindt dat het kapitalisme failliet is en dat er een nieuw economisch systeem nodig is. De uitschieters zijn Frankrijk (43%), Mexico (38%) en Brazilië (35%). Een meerderheid van de ondervraagden geeft aan voor een actievere rol van de overheid te zijn om greep te krijgen op de economie, waarbij 67 procent een eerlijker verdeling van de welvaart in hun land wil, 57 procent de economie strakker wil reguleren en 47 procent zelfs kiest voor nationaliseren van de belangrijkste industriële bedrijven. Twintig jaar na de val van de muur lijkt er weinig meer over van het idee dat alleen het liberale kapitalisme een optie is voor de 21-ste eeuw.

Lees meer »

Als de SP-leden mij op 15 november het vertrouwen geven mag ik de SP-lijst aanvoeren voor de gemeenteraadsverkiezingen van 3 maart volgend jaar. Een hele eer en ik heb daar enorm veel zin in. Met al die actieve SP-ers uit de hele stad moeten we een dijk van een campagne kunnen neerzetten voor een nieuwe, een sociale koers voor Rotterdam.

We zijn er helemaal klaar voor. Het verkiezingsprogramma staat al een aantal weken in concept op de Rotterdamse SP website en er zijn vijf interessante discussieavonden over geweest die nog veel goede en creatieve aanvullingen en wijzigingen hebben opgeleverd. Naast de concept-kandidatenlijst hebben we vandaag onze alternatieve begroting voor 2010 gepresenteerd. Met cijfers onderbouwd geven we daarin aan dat het ook voor de korte termijn al veel beter kan.
Lees meer »

Gisteren presenteerde wethouder Lucas Bolsius de begroting 2010 voor de gemeente Rotterdam. Volgens Bolsius is het college prima bezig en worden veel van de vooraf gestelde doelen gehaald. Maar met de economische crisis zit het nu even wat tegen, waardoor de gemeente krap bij kas zit. Naast bezuinigingen op subsidies en de eigen organisatie wordt daarom het parkeren volgend jaar duurder en gaan de lokale lasten omhoog. “U moet bedenken, dat gaat hooguit om 25 euro per jaar voor een gemiddeld huisgezin”, aldus de wethouder financiën. De echte pijn komt volgens Bolsius pas op iets langere termijn, als de miljarden aan rijksbezuinigingen vanaf 2011 of 2012 ook de geldstroom richting Rotterdam zal doen opdrogen.

De laatste begroting van het PvdA-CDA-GroenLinks-(VVD) college past goed bij de kleurloze en weinig inspirerende bestuurperiode die volgend jaar aan zijn einde komt. In 2006 schreeuwde Rotterdam om een enthousiasmerend sociaal alternatief voor vier jaar lang rechts en repressief beleid. De PvdA won de verkiezingen met de belofte om de scherpe tweedeling tussen arm en rijk en tussen autochtoon en allochtoon te overbruggen. Een belofte die niet waar gemaakt is. In plaats daarvan zagen we de afgelopen jaren een muisgrijs stadsbestuur aan de slag. Een college waarvan ik me niet kan voorstellen dat iemand zich er over vijf jaar nog veel van zal kunnen herinneren.

Lees meer »

In augustus schreef Koen Haegens in een commentaar in de Groene Amsterdammer dat “de kredietcrisis achteraf gezien wel eens de grootste vermogensoverdracht in de geschiedenis zou kunnen zijn”. Haegens: “Van onder naar boven, welteverstaan. Onder het mom van een terugkeer van het keynesianisme ontvingen banken de afgelopen twee jaar miljardensteun, stelden tal van landen steunfondsen in voor het bedrijfsleven en kreeg de auto-industrie met de slooppremie een boost.” Een maand later, op Prinsjesdag 2009, is glashelder dat in dit land het daar op uit dreigt te draaien. Tenminste: als het aan dit kabinet ligt. Het commentaar van Agnes Kant slaat de spijker op zijn kop: “Mensen met het minste geld en de minste schuld aan de crisis betalen de rekening.”

De verhoging van de AOW leeftijd naar 67 jaar is diefstal op klaarlichte dag. Twee jaar AOW inleveren kost een alleenstaande 25.000 euro en gehuwden 35.000 euro per huishouden. Maar waar blijven de spandoeken, de demonstraties en de stakingen? Op straat zijn veel mensen verontwaardigd. Wie zet die verontwaardiging om in sociale druk en politieke macht? De FNV wacht op het SER advies begin oktober. In plaats van in te zetten op dat overleg, kan Agnes Jongerius beter het land in gaan om de leden en kaderleden voor te bereiden op acties. Zelf ga ik zaterdag 26 september naar Amsterdam om de Nederlandse bank te omsingelen. “Laat de rijken de crisis betalen”. Een initiatief van een serie kleine organisaties, maar je moet ergens beginnen.

Lees meer »

Ben alweer een weekje terug van vakantie. Geweldig, dat wil zeggen, die vakantie dus. Veel gewandeld, tien boeken gelezen, fijn gehad met z’n tweeën, lekker eten en vooral rust. Afgelopen week de draad opgepakt met mijn andere – niet politieke – werk en gemerkt dat ik nog even wat tijd nodig had om weer echt op gang te komen. “Van-vakantie-terug-blues”. Met je hart en je buik ben je er nog wat minder bij, maar je hoofd zegt “hup aan het werk en niet zeuren”. Vanochtend de eerste fractievergadering en na een week heb ik er weer helemaal zin in. Het laatste deel van wat begon met de verkiezingen van maart 2006. En vooral de campagne voor de gemeenteraad in 2010!

Een aantal mensen spraken me aan op het gebrek aan nieuws op dit weblog. Ik heb ze verzekerd dat dit alleen te maken heeft met vakantie en dat ik juist volop plannen heb om er ook hier wat moois van te maken het komende jaar. In ieder geval ga ik snel wat schrijven over de Tariq Ramadan affaire en hoe het Rotterdamse stadsbestuur op volstrekt de verkeerde gronden een dolkstoot in de rug toediende aan de eens zo bewonderde integratie adviseur.

Lees meer »

Eén van de lezers van mijn weblog SMS-te mij over mijn blog van 16 juni: “Goed stuk op je weblog. Maar nu ook eens de eigen partij tegen het licht houden?” Met daarbij een verwijzing naar het NRC artikel “Lange mars van de SP krijgt beetje tegenwind”. Na de Europese verkiezingen deed ik al een poging om het magere resultaat voor de SP te duiden. Maar de SMS-er heeft gelijk. Het gaat niet goed met de SP en er is alle reden voor een kritische discussie over de eigen partij.

Dik vijf jaar geleden – ik was nog niet zo lang lid van de SP – was ik bij een discussie over de inzet en strategie van de partij voor de Europese verkiezingen. Veel inbreng ging over de naschokken van de Fortuijn-revolte. Eén van de landelijke kopstukken van de partij, ik meen dat het Tiny Kox was, kantelde het gesprek met een sterk verhaal: Wat andere partijen doen, wat in de media belangrijk is en wat in het algemeen de ‘omstandigheden’ zijn, daar kunnen we op korte termijn weinig aan veranderen. De SP moet uitgaan van de eigen kracht, van wat we zelf kunnen doen, daar hebben we wél invloed op. De oorzaak van slechte resultaten moeten we op de eerste plaats bij onszelf zoeken, net als de oplossingen.

Lees meer »

Vandaag las ik in dagblad Metro dat zowel Dominic Schrijer als de Hoekse deelgemeente voorzitter Paddy Roomer in zijn voor het lijsttrekkersschap van de PvdA bij de Rotterdamse gemeenteraadsverkiezingen van maart volgend jaar. Gisteren liet Hamit Karakus ook al weten beschikbaar te zijn. De lijsttrekker van 2006, Peter van Heemst, weet het nog niet en denkt na. Verbazingwekkend veel belangstelling voor een positie die voorwaar niet benijdenswaardig is. De PvdA voorman of voorvrouw in 2010 koerst aan op een voorspelbare nederlaag en een flinke klap om de oren.

Raadplaat: wie zijn twee van de beoogd lijsttrekkers van de PvdA op deze foto?

In de wandelgangen heb ik al wat PvdA-ers horen fluisteren dat van Heemst toch de meest geschikte kandidaat is. “Dan weten we in ieder geval wie we de schuld moeten geven van de nederlaag en wie meteen na de verkiezingen kan vertrekken”. Maar waarom zouden Karakus, Schrijer, Roomer – en wie er de komende dagen nog volgt – het lijsttrekkerschap ambieren? Ik kan me maar één reden bedenken: als je op nummer één staat ben je er nog een beetje zeker van dat je ook daadwerkelijk gekozen wordt.

Lees meer »