Het Centraal Fonds Volkshuisvesting (CFV) concludeert in “Sectorbeeld voornemens 2009” dat corporaties de komende vier jaar fors minder zullen bouwen dan eerder voorgenomen. Ondanks de grotere vraag naar betaalbare huurwoningen wil de corporatie sector elf procent minder van dat soort woningen bouwen in vergelijking met prognoses van een jaar geleden. Volgens het CFV moet bij uitvoering van de voornemens van de corporaties en de sinds de crisis verwachte toenemende druk op de huurwoningmarkt “niet uitgesloten worden dat de huisvestingskansen van huishoudens met lagere inkomens in de komende jaren zullen afnemen”.

Het CFV zegt het heel voorzichtig, maar niet mis te verstaan. “Of dit daadwerkelijk een probleem wordt hangt mede af van de toekomstige ontwikkeling van de omvang van de doelgroep”, aldus het rapport. Mij lijkt dat je daar wel vanuit mag gaan als de gevolgen van de crisis – oplopende werkloosheid, nullijn, bezuinigingen – verder door gaan werken. Veel corporaties willen vooral koopwoningen bouwen in het duurdere segment, boven de twee ton. Die woningcorporaties komen zo steeds verder af te staan van hun eigenlijke taak: het bouwen, beheren en verhuren van betaalbare sociale woningen. Het is tijd dat de minister en lokale overheden ingrijpen en verantwoordelijkheid nemen voor het op peil houden van de volkshuisvesting. Wat mij betreft is dat een belangrijk speerpunt voor de gemeenteraadsverkiezingen van maart volgend jaar
Lees meer »

Het Rotterdamse Pact op Zuid (PoZ) wordt algemeen gezien als dé voorloper van één van de kroonjuwelen van dit kabinet, de WWI wijken aanpak. Beter bekend als de Vogelaar-wijken. Het Pact op Zuid is de afspraak uit 2006 tussen vier woningbouwcorporaties, de drie zuidelijke deelgemeentes – Charlois, Feijenoord en IJsselmonde – én de gemeente Rotterdam, om in tien jaar tijd één miljard euro extra te investeren in Rotterdam Zuid. Vanmiddag las ik met veel belangstelling het rapport “Ontwikkelen op Zuid!” van het DRIFT-team van de Erasmus Universiteit. Jan Rotmans, Wilfried van Aubel en Derk Loorbach keken in opdracht van het Programmabureau Pact op Zuid kritisch naar de eerste drie jaar van het Pact en doen voorstellen die “zouden kunnen leiden tot een Pact dat zich primair richt op emancipatie, ontwikkeling en jeugd”. Een interessante evaluatie waarin belangrijke problemen van de wijkaanpak de revue passeren en waarin de onderzoekers vervolgens met een hele serie zinvolle aanbevelingen komen. Een onderzoek dat zeker ook van belang is voor de discussie landelijk over de – inmiddels – van-der-Laan-wijken.

Over het idee van een forse en langdurige impuls voor Rotterdam Zuid was ik van begin af aan erg enthousiast. Grote delen van de wijken en buurten op Zuid zijn decennia lang verwaarloosd, waren als eerste de klos van het neoliberale beleid en kampen al jaren met flinke achterstanden op het gebied van werkloosheid, gebrek aan inkomen, opleiding en kansen. De uitdaging was en is om de sociale achterstanden van veel wijken op Zuid in een relatief korte periode weg te werken. Wél heb ik steeds behoorlijk wat kritiek geuit op een belangrijk deel van de Pact op Zuid strategie. PoZ gaat te veel uit van een top-down benadering waarin maar weinig bewoners actief betrokken worden. Bovendien leunt het Pact voor negentig procent of meer op de fysieke aanpak van de wijken, de sociale pijler sjokt daar achteraan en van een echt integrale aanpak is nauwelijks sprake. Een fysieke aanpak van stenen stapelen, die bovendien voortborduurt op de herstructuring en de zogenaamde stedelijke vernieuwing en dus vooral kiest voor het slopen en vervangen van sociale volkshuisvesting voor dure en middeldure koopwoningen. Op veel van die punten komt het DRIFT rapport tot eenzelfde soort vragen en kritiek.

Lees meer »

Eind dit jaar besluit de gemeenteraad over de toekomst van de zogenaamde Rotterdamwet. Op basis van die wet kunnen mensen met een bijstandsuitkering, WW of WAO geweerd worden uit een aantal wijken en buurten. Komende donderdag stelt de raad de criteria vast op basis waarvan in december beoordeeld zal worden of Rotterdam door wil gaan met deze vorm van uitsluiting. Wat mij betreft is dat een onzinnige discussie. Iedereen is het erover eens dat een positief effect van de Rotterdamwet op de betrokken wijken niet aangetoond kan worden. In december – een paar maanden voor de raadsverkiezingen – zal dan ook vooral een politieke afweging gemaakt worden. Wat mij betreft kan de conclusie nu wel al getrokken worden: ophouden met die onzinnige uitsluiting.

De toepassing van de Rotterdamwet is een symbool-politiek overblijfsel van het vorige Leefbaar college. De huidige coalitie van PvdA-CDA-GroenLinks (en tot voor kort de VVD) durfde het in 2006 niet aan om daar subiet mee te kappen. De VVD was sowieso een groot voorstander en de PvdA was veel gelegen aan de continuïteit van beleid met het Leefbaar college. De PvdA als partij die toch echt wat geleerd had van Fortuyn, dat idee. GroenLinks is altijd principieel tegen de Rotterdamwet geweest, maar wat zijn principes als je er vervolgens toch de verantwoordelijkheid voor neemt. Het politieke besluit kan straks twee kanten op, die allebei even opportunistisch zijn.

Lees meer »

Afgelopen jaar deed de gemeente Rotterdam onderzoek naar leegstand van woningen in de stad. De administratieve leegstand was op 1 mei van dit jaar bijna acht procent van de totale woningvoorraad in de stad. Tel je daar de woningen af die korter dan vier maanden leegstaan omdat ze te huur of te koop aangeboden worden, dan kom je op 6,2 procent, zo’n 18.000 woningen. Een flink deel van die woningen zijn volgens het onderzoek wel bewoond, maar de bewoners schreven zich niet in bij de Gemeentelijke Basis Administratie (GBA). Het aantal woningen dat echt langdurig leegstaat in Rotterdam is volgens de onderzoekers 7.500, 2,6 procent van de woningvoorraad. Is dat veel?

Volgens Hamit Karakus niet. “Vooralsnog lijkt het er niet op dat in Rotterdam sprake is van een grote feitelijke leegstandsituatie onder woningen”, zegt hij een brief aan de gemeenteraad. Zelf denk ik daar anders over. Vorig jaar werden er in Rotterdam via woonnet in totaal 9.950 woningen aangeboden aan 53.758 actief woninzoekenden. De gemiddelde wachttijd om een huurwoning van één van de Rotterdamse corporaties te kunnen betrekken is zo’n vier jaar. Actief bestrijden van leegstand kan de kans van slagen beduidend groter maken.

Lees meer »

Tom Harreman van de PvdA fractie stelde deze week schriftelijke vragen aan het college over leegstand van woningen in Rotterdam. Een belangrijk probleem, want aan de ene kant is er een groot tekort aan goede en betaalbare woningen, terwijl er aan de andere kant in behoorlijk wat Rotterdamse buurten sprake is van langdurige leegstand van prima te verhuren woningen.

Het CBS heeft becijferd dat van tien procent van de woningen in Rotterdam niet duidelijk is of ze wel of niet bewoond worden. Dat percentage is vergelijkbaar met de andere grote steden, alleen Den Haag scoort nog slechter (13 procent). Waar ik me over verbaas is het onbenul van een fractie van 18 leden en een hele berg fractie-medewerkers. De zeven vragen die Tom stelt zijn allemaal al eerder gesteld en zijn eigen PvdA wethouder liet eind oktober vorig jaar weten bezig te zijn met nader onderzoek en maatregelen. Vragen naar de bekende weg om een artikeltje in de krant te halen of leest de PvdA de stukken gewoon niet?

Lees meer »

Vrijdag presenteerde wethouder Karakus samen met vastgoed eigenaren Amvest en Vestia de nieuwe plannen voor de Lijnbaan en omgeving, een half jaar later dan beloofd. September vorig jaar voorspelde ik al wat het zou gaan worden. Sloop en nieuwbouw van de twee flats parallel aan de Lijnbaan, een parkeergarage en meer vierkante meters winkelruimte op de Lijnbaan zelf. In het persbericht maakt Hamit Karakus er wat moois van: “In dit gebied komen al onze ambities voor de binnenstad samen: meer levendigheid en een aantrekkelijk verblijfsklimaat voor bewoners én bezoekers. De logische looproutes en uitnodigende groene hoven vormen straks het hart van het gebied dat moet fungeren als rustpunt voor bewoners en winkelend publiek.”

Karakus stelt de zaken mooier voor dan ze zijn. In de herfst van 2006 was hij nog in “zijn nopjes” met de vorige plannen voor het gebied. Toen ging het om de bouw van zes kantoortorens tot 140 meter, het dichtzetten van de distributiestraten en verkleinen van de groene hoven. Een plan waar alles bij elkaar een miljard euro mee gemoeid was, maar dat al snel sneuvelde omdat enig serieus onderzoek aantoonde dat het woon en verblijfsklimaat in het gebeid drastisch zou verslechteren. Weg plan. Het nieuwe plan is een stuk minder megalomaan, maar vertrekt vanuit dezelfde drijfveer. De vastgoedbedrijven in het gebied zetten de gemeente onder druk om op hun voorwaarden te ontwikkelen. Gebeurt dat niet, dan is het uitponden (individuele verkoop van de flats) of verwaarlozen. De hondervijftig huurders van de te slopen flats zijn nu het kind van die vastgoedrekening.

Lees meer »

Het uitgelekte plan van wethouder Karakus om asociale huurders te weren uit ‘probleemwijken’ leverde deze week de nodige ferme reacties op uit de Rotterdamse politiek. Leefbaar Rotterdam vond het ‘raar dat Karakus nu met deze verregaande plannen komt, terwijl hij eerder op onze vragen antwoordde dat er geen actie nodig was’ en claimt de geestelijk vader te zijn van de maatregelen. Leefbaar startte in februari een meldpunt burenterreur. Ook de PvdA claimt het voorstel dat er overigens nog niet is en pas over een maand of later aan de raad aangeboden zal worden.

De flodders kwamen terecht in een asociale villawijk

De VVD ziet met angst en beven de Wilders-bui in 2010 hangen en ging er keihard rechts-populistisch overheen. Overlastgevers moeten niet alleen hun huis, maar de stad uitgegooid worden. “Vroeger bracht je zo iemand naar de Delftsepoort en stuurde je hem met z’n knapzak de stad uit”. Dat soort prietpraat zal maar weinig bijdragen aan de oplossing van een probleem dat wel degelijk bestaat. De afgelopen jaren kreeg ik behoorlijk wat wanhopige vragen van mensen die overmatig last hadden van luidruchtige en overlastgevende buren. Ik ben het met Karakus eens dat het er te vaak op uitdraait dat gedupeerde bewoners uiteindelijk verhuizen en de overlastgevers blijven zitten.

Lees meer »

De PVV gaat meedoen aan de gemeenteraadsverkiezingen in Rotterdam. De partij vindt dat Rotterdamse straten en wijken nog maar voor de helft uit allochtonen mogen bestaan. Een oliedom plan, dat voor honderd procent bedoeld is om de rechts populistische bühne te bedienen, want zelfs Geert Wilders zal weten dat het een volstrekt onuitvoerbaar voorstel is.

Wilders op campagne in het Oude Westen

Rotterdam had op 1 januari 2008 582.949 inwoners, waarvan 269.184 allochtoon volgens de definitie van het CBS. Dat is 46,2 procent. In deelgemeentes als Alexanderpolder, Hillegersberg-Schiebroek en Overschie ligt dat heel anders. Slechts 15 tot 25 procent van de bewoners is daar volgens dezelfde definitie allochtoon. En op het niveau van buurten en wijken (vergelijk Hillegersberg met Schiebroek of Schiebroek Zuid met Schiebroek Noord) zijn de verschillen nog veel groter. Het is dan ook niet moeilijk te bedenken dat uitvoering van het voorstel van de PVV zou leiden tot de grootste gedwongen volksverhuizing in Nederland sinds de intocht van de Friezen, de Franken en de Saksen.

Lees meer »

Het ADRD bericht vandaag dat Hamit Karakus en Adriaan Visser (directeur OBR) deze week een deal sloten om met tientallen miljoenen euro’s aan gemeentelijke steun, vier tot vijf commerciële bouwprojecten vlot te trekken. De appartementen in die hoogbouw-projecten zijn volgens Karakus “broodnodig” en “bedoeld om hoger opgeleiden aan de stad te binden”. De gemeenteraad van Rotterdam weet niets van die overeenkomst, en moet als het aan het college ligt opnieuw als veredelde klankbordgroep genoegen nemen met een informatieve nazit. En zo gaat het pamperen van ontwikkelaars, bouwbedrijven en yuppen door, net als de afbraak van de sociale woningbouw in de stad.

Toys for the boys, OVG directeur Coen van Oostrom

Bankiers, havenbaronnen, industriëlen, vastgoedbedrijven en ontwikkelaars hebben meer dan dertig jaar om het hardst geroepen dat de overheid zich zo ver mogelijk terug moest trekken. Liberaliseren, privatiseren, dereguleren en niet te vergeten belastingverlaging voor bedrijven was het devies. Nu het even wat minder gaat staan ze één voor één bij de overheid op de stoep om steun. Maar waar zijn eigenlijk die miljarden aan winst gebleven die ze met zijn allen gemaakt hebben in de vette jaren? Kunnen die niet gebruikt worden om nu extra te investeren in wat nodig is? Nee, stupid! Dat zijn nu juist diezelfde miljarden die naar de aandeelhouders, naar top-hoppende bestuurders en naar de banken zijn gegaan. Kredietcrisis. Die miljarden zijn FOETSJ verdwenen, in rook opgegaan…

Lees meer »

De Kralingse buurt Jaffa gaat op de schop. Althans, als het aan Kralingen-Crooswijk en Woonstad Rotterdam ligt. Al in 2006 besloot de deelgemeente tot een grootscheepse herstructurering van de wijk. Vorig jaar raakte het plan in de versukkeling omdat zowel het bestuur van de deelgemeente als Woonstad twijfelde aan de haalbaarheid. De Ontwikkelings Combinatie Nieuw Crooswijk (OCNC) werd ingeschakeld om de zaak vlot te trekken. Blijkbaar vinden ze op het deelgemeentekantoor aan de Oostzeedijk nog steeds dat het OCNC verstand heeft van doorpakken en van succesvol ‘opknappen’ van een volkswijk. Ik heb daar grote twijfels over.

Anderhalf jaar geleden organiseerde de SP een goed bezochte avond in Jaffa. De meeste bewoners vonden dat de wijk zeker toe is aan een opknapbeurt, maar dan wel met en voor de buurtbewoners. De aanpak van Jaffa is een geweldige kans om te laten zien dat je ook op een sociale manier een buurt kunt verbeteren, zonder de zittende bewoners de wijk uit te jagen. Voorwaarde is dat de ‘project-ontwikkelaars-blik’ die bij de wijkaanpak in Rotterdam vaak overheerst, losgelaten wordt. En dat de inbreng van bewoners eens echt serieus genomen wordt.

Lees meer »